8 فیلم اکشن بزرگ 2026 که انتظارشان را میکشیم

سال 2025 برای ژانر اکشن بسیار خوب سپری شد. از یک طرف، فرنچایز بزرگی مثل «آواتار» و «غارتگر» را داشتیم که با همان فرمول آشنای «بزرگتر، پرخرجتر، پرسروصداتر» برگشتند و از طرف دیگر، فیلمهای حیرتانگیزی مثل «ماموریت: غیرممکن – روزشمار نهایی» که پروندهی یکی از بهترین فرنچایزهای اکشن تاریخ را بست. در این بازار شلوغ دنبالهها، چند فیلم اورجینال مثل «نووکائین» و «شکارچیان شیاطین کیپاپ» هم از راه رسیدند تا همه را غافلگیر کنند. با این حال، واقعیت این است که سینمای بلاکباستری 2025 در مقایسه با 2026، بیشتر شبیه یک مقدمه جلوه میکند! امسال باید منتظر آثار دیوانهواری باشید. در این مقاله، 8 فیلم اکشن مهم 2026 را معرفی میکنیم.
امسال، مارول و دیسی هر دو بازمیگردند تا بار دیگر تخت پادشاهی باکسآفیس را تصاحب کنند، یک فرنچایز فانتزی قدیمی شروع تازهای خواهد داشت، چند فیلم اکشن اورجینال هیجانانگیز داریم و حتی باید منتظر چند فیلم اقتباسی تازه از بازیهای ویدیویی باشید و البته مهمتر از همه، کریستوفر نولان به قلمرو اکشن بازمیگردد.
8 فیلم اکشن هیجانانگیز 2026 که منتظرشان هستیم
8- اوج (Apex)

- کارگردان: بالتاسار کورماکور
- بازیگران: شارلیز ترون، تارون اجرتون، اریک بانا
- تاریخ اکران: 24 آوریل 2026 (4 اردیبهشت 1405)
از همان لحظهای که شارلیز ترون در «مکس دیوانه: جاده خشم» موهایش را تراشید و با ظاهری خاص، وسط جهنم آخرالزمانی جرج میلر ایستاد، میشد حدس زد که این فقط یک نقش متفاوت نیست؛ یک تغییر مسیر جدی در کارنامهی اوست. ترون بعد از آن، به تدریج از درامهای پرزرقوبرق فاصله گرفت و خود را در مقام یکی از قابلاعتمادترین ستارههای زن اکشن قرن بیستویکم تثبیت کرد؛ مسیری که با «بلوند اتمی»، «نگهبانانی از دیرباز» و «سریع و خشمگین» ادامه یافت.
«اوج» -یا همان «اپکس-» قرار است برداشتی مدرن از قصهی قدیمی و ترسناک «شکار انسان» باشد؛ داستانی که بارها روایت شده، اما هر بار به یک فاکتور تازه نیاز دارد تا دوباره هیجانانگیز شود. اینبار آن فاکتور، تقابل مستقیم شارلیز ترون با تارون اجرتون است؛ بازیگر جوانی که اغلب با نقشهای دوستداشتنیاش شناخته میشود اما اینجا قرار است چهرهای تاریک و روانپریش از خود نشان بدهد.
ترون نقش یک صخرهنورد را بازی میکند؛ زنی که انگار بدون ترشح آدرنالین نمیتواند زنده بماند. شرایط اما زمانی پیچیده میشود که او در مقابل یک شکارچی خطرناک قرار میگیرد؛ شخصیتی که اجرتون با بازی متفاوتش میتواند آن را به یکی از ضدقهرمانهای بهیادماندنی سال تبدیل کند.
حضور بالتاسار کورماکور پشت دوربین هم خیال مخاطب را تا حد زیادی راحت میکند. فیلمسازی که با آثاری همچون «اورست» و «هیولا» (2022) نشان داده ژانر بقا را بلد است، میداند چگونه طبیعت، فضا و بدن انسان را علیه هم بشوراند و از دل این تقابل، تعلیقی نفسگیر بیرون بکشد. با کنار هم قرار گرفتن دو ستارهی امتحانپسداده و کارگردانی که ژانر را میشناسد، «اوج» وعدههای زیادی میدهد و اگر به همان خوبی باشد که انتظار داریم، یکی از بهترین فیلمهای اکشن 2026 لقب خواهد گرد.
7- موفق باشید، خوش بگذرانید و نمیرید (Good Luck, Have Fun, Don’t Die)

- کارگردان: گور وربینسکی
- بازیگران: سم راکول، هیلی ریچاردسون، مایکل پنیا، زاسی بیتس، تام تیلور، جونو تمپل، دنیل بارنت، آدام برتون
- تاریخ اکران: 13 فوریه 2026 (25 بهمن 1404)
حتی از روی عنوانش هم میتوان حدس زد با چه نوع فیلمی طرفیم: «موفق باشید، خوش بگذرانید و نمیرید!» جملهای که هم شوخی است، هم تهدید، هم خلاصهای از جهانبینی فیلم. در عصر دنبالهها و فرنچایزها، همیشه باید از یک فیلم اورجینال استقبال کنیم و به نظر میرسد اینجا با پدیدهی جذابی روبهرو هستیم، یک اثر کمدی-اکشن علمی-تخیلی جدید، چیزی که این روزها نمونهاش را به ندرت در سینمای بلاکباستری پیدا میکنید.
اولین عنصر جذابیت فیلم، سم راکول است؛ بازیگری که فینفسه بلد نیست بد بازی کند. چه در نقش مکملهای عجیبوغریب، چه در نقشهای خاکستری و چه وقتی بار یک فیلم کامل روی دوشش میافتد، همیشه چیزی برای ارائه دارد. با دیدن نام او در مرکز یک فیلم اکشن دیوانهوار، احتمالا میتوانید حدس بزنید که باید منتظر چه نوع شخصیتی باشیم: غیرقابلپیشبینی و کمی هم خلوضع.
اما شاید مهمترین نکته، بازگشت گور وربینسکی به صندلی کارگردانی بعد از نزدیک به یک دهه باشد. وربینسکی فیلمسازی دوستداشتنی است که سهگانه اصلی «دزدان دریایی کارائیب» و انیمیشن «رنگو» را در کارنامه دارد. ممکن است درباره کیفیت کلی آن آثار اختلافنظر وجود داشته باشد، اما یک چیز غیرقابلانکار است؛ وربینسکی اکشنسازی را بلد است.
این فیلم قصهی عجیبی هم دارد. مسافری در زمان که برای نجات جهان از دست یک هوش مصنوعی افسارگسیخته، به جای ارتش و سازمانهای مخفی، سراغ مشتریان یک غذاخوری میرود و آنها را استخدام میکند. این ایده بیشتر شبیه یک شوخی است تا یک ایدهی اکشن، و به همین دلیل جذاب به نظر میرسد. «موفق باشید، خوش بگذرانید و نمیرید» قصد ندارد خودش را جدی بگیرد؛ و در دنیایی که حتی فیلمهای ابرقهرمانی هم گاهی بیش از حد جدی و سیاه میشوند، این یک امتیاز بزرگ است. نکتهی امیدوارکنندهی دیگر، واکنشهای اولیه است. فیلم در جشنوارهی فنتستیک فست 2025 به نمایش درآمد و نقدهای بسیار مثبتی گرفته؛ این بدان معناست که با فیلمی تماشاگرپسند روبهرو هستیم.
6- اربابان جهان (Masters of the Universe)

- کارگردان: تراویس نایت
- بازیگران: نیکلاس گالیتزین، کامیلا مندس، الیسون بری، ادریس البا، جرد لتو، هافثور یولیوش پییرشون
- تاریخ اکران: 5 ژوئن 2026 (15 خرداد 1405)
هنوز هم باورکردنی نیست که به زودی قرار است با هی-من و دنیای پرزرقوبرق «اربابان جهان» ملاقات کنیم. سالها دربارهی آن خبر آمد، کارگردان عوض شد، بازیگران تایید شدند و کنارهگیری کردند و به نظر میرسید که این فرنچایز قرار نیست از برزخ توسعه عبور کند. اما حالا، بعد از این مسیر طولانی و فرسایشی، طرفداران بالاخره میتوانند در تابستان پیش رو به دنیای محبوبشان برگردند.
در این نسخهی جدید، شاهزاده آدام با یک سفینه فضایی روی زمین سقوط میکند و از شمشیر جادویی خود که تنها راه ارتباطی وی با خانهاش در سیاره اترنیا است، جدا میشود. پس از گذشت نزدیک به دو دهه، او موفق میشود شمشیر را پیدا کند و بلافاصله از فضا عبور داده میشود تا از سیاره مادری خود در برابر نیروهای شیطانی اسکلتور دفاع کند. اما برای شکست دادن چنین شرور قدرتمندی، شاهزاده آدام ابتدا باید از رازهای گذشته خود پرده بردارد و به هی-من تبدیل شود: قدرتمندترین مرد جهان.
دلیل اصلی خوشبینی ما نسبت به فیلم، کارگردان آن است: تراویس نایت. فیلمسازی که با انیمیشن استاپموشن تحسینشدهی « کوبو و دو تار» (2016) تواناییاش در روایتهای اسطورهای و احساسی را ثابت کرده و با «بامبلبی» (2018) نشان داده میتواند در دل یک فرنچایز عظیم، فیلمی خوشساخت و شخصیتمحور بسازد. در بخش فیلمنامه نیز ترکیب قابلتوجهی از استعدادها دیده میشود. کریس باتلر، نویسندهی آثاری مثل «پارانورمن»، متن نهایی را بر اساس پیشنویسهایی از دیو کالاهام («مرد عنکبوتی: در میان دنیای عنکبوتی») و آرون و آدام نی («شهر گمشده») نوشته است؛ ترکیبی که نوید داستانی پرانرژی، ماجراجویانه و در عین حال امروزی را میدهد.
نسخهی جدید «اربابان جهان» یک فیلم کوچک و مهجور نیست، یک اثر بلاکباستری تمامعیار است که با حضور نامهای معتبر در پشت و جلوی دوربین، میخواهد این فرنچایز را در قلب مخاطب امروزی جا کند. استودیوی آمازون روی فیلم حساب ویژهای باز کرده و امیدوار است به یکی از موفقترین فیلمهای 2026 تبدیل شوند. با یک تیم بازیگری خوب، فیلمسازی مستعد در پشت دوربین و بودجهای مناسب، بستر فراهم است تا «اربابان جهان» آغازگر یک مجموعه سینمایی جدید باشد.
5- استریت فایتر (Street Fighter)

- کارگردان: کیتائو ساکورایی
- بازیگران: نوحا سنتینو، اندرو کوجی، رومن رینز، کودی رودز، اندرو شولز، اریک آندره، فیفتی سنت، جیسون موموآ
- تاریخ اکران: 16 اکتبر 2026 (24 مهر 1405)
اقتباسهای سینمایی از بازیهای ویدئویی بالاخره بعد از سالها دستوپا زدن، به نقطهای رسیدهاند که میشود بدون خجالت در موردشان حرف زد. موفقیت چند فیلم سینمایی -و چند سریال- در سالهای اخیر، این پیام را به استودیوها مخابره کرده که باید روی چنین اقتباسهایی سرمایهگذاری کرد و اگر اثر خوب و وفادارانهای ساخته شود، بیتردید پرمخاطب خواهد بود.
«مبارز خیابانی» -یا همان «استریت فایتر»- پرچمدار بلامنازع بازیهای مبارزهای کپکام، شاید بیش از هر بازی دیگری سزاوار بازگشت به پردهی بزرگ بود؛ شانسی که حالا، بعد از دو تلاش ناموفق و افتضاح، دوباره به آن داده شده است. دو اقتباس قبلی چنان بد از آب درآمدند که به مثالهای کلاسیک «چطور یک بازی محبوب را نابود کنیم» تبدیل شدند. با این سابقهی نهچندان امیدوارکننده، انتظارها از نسخهی جدید پایین بود، اما بعد از انتشار تیزر آن، نگاهها تغییر کرد و به نظر میرسد سازندگان فهمیدهاند که باید «استریت فایتر» را چگونه اقتباس کنند. چنین فیلمی نباید واقعگرایانه باشد، باید اغراقآمیز و بیپروا باشد اما جوهرهی بازیهای اصلی را حفظ کند.
با توجه به جزئیات منتشرشده، ظاهرا فیلم روی همان چیزی دست گذاشته که منتظرش بودیم: مبارزههای رنگارنگ و شخصیتهای کاریکاتوری اما جذاب. این فیلم قرار نیست داستان پیچیدهای داشته باشد یا خودش را جدی بگیرد و تمرکزش را روی خلق هیجان و سکانسهای تماشایی گذاشته است. تیم بازیگری فیلم هم قابل اعتنا است. حضور چهرههای نامتعارفی مثل کودی رودز، اندرو کوجی و دیوید دستمالچیان نشان میدهد که این بازیگران با وسواس و دقت انتخاب شدهاند.
بازیهای مبارزهای سابقهی درخشانی در سینما ندارند و معمولا زیر بار فیلمنامههای ضعیف -که اغلب ربطی به بازیها ندارند- له میشوند. امیدواریم که «استریت فایتر» این اشتباهات را تکرار نکند، حاشیهها را کنار بگذارد و به اصل ماجرا بچسبد: مبارزات نفسگیر، یعنی همان چیزی که این مجموعه از روز اول به خاطرش محبوب شد.
4- سوپرگرل (Supergirl)

- کارگردان: کریگ گیلسپی
- بازیگران: میلی آلکاک، ماتیاس خونارتس، ایو ریدلی، دیوید کرامهولتز، امیلی بیچام، ، جیسون موموآ
- تاریخ اکران: 26 ژوئن 2026 (5 تیر 1405)
در یکی دو سال اخیر، تئوریهای متعددی درباره «خستگی سینمادوستان از فیلمهای ابرقهرمانی» منتشر شده، اما واقعیت این است که آثار کمیکبوکی هنوز هم در سینمای جریان اصلی حضور پررنگی دارند و اغلب به فروش خوبی میرسند. سال گذشته این قلمرو تا حد زیادی در اختیار دیسی بود. «سوپرمن» جیمز گان نه تنها آغاز دوبارهای برای این شخصیت کلاسیک بود، بلکه جهان سینمایی جدید دیسی را رسما راهاندازی کرد. این فیلم همچنین گوشههایی از آیندهی این جهان را نشان داد، از جمله حضور کوتاه سوپرگرل.
حالا نوبت به فیلم اختصاصی او رسیده؛ پروژهای که از همان ابتدا مشخص میکند قرار نیست نسخهی زنانهی «سوپرمن» باشد. «سوپرگرل» قرار است تفسیر تازهی از این ابرقهرمان ارائه دهد و انتخاب میلی آلکاک به خوبی با این برداشت تازه همخوانی دارد؛ سوپرگرلی که چندان هم قهرمان نیست و چندان هم حوصله ندارد که جهان را نجات دهد.
از جنبه فضاسازی نیز با یک چرخش روبهرو هستیم. فیلم ظاهرا رویکردی کیهانی دارد و بخش عمدهای از داستان در گوشههای دورافتاده و خشن فضا میگذرد. چنین انتخابی به دیسی اجازه میدهد از کلیشههای همیشگی فاصله بگیرد و جهانسازیاش را در مقیاسی بزرگتر امتحان کند؛ اگر ایدههای آنها درست پیادهسازی شود، آیندهی این فرنچایز را هم تحت تاثیر قرار خواهد داد.
کارگردانی فیلم بر عهدهی کریگ گیلسپی است؛ انتخابی که در نگاه اول کمی نامتعارف به نظر میرسد. گیلسپی بیشتر با فیلمهایی شناخته شده که تمرکزشان روی شخصیت و لحن است تا جلوههای ویژه. با این حال، تاریخ سینمای ابرقهرمانی نشان داده همین ریسکهای غیرمنتظره گاهی بهترین نتیجه را میدهند؛ وقتی کارگردانی با امضای شخصی وارد ژانری فرمولزده میشود، این فرصت را دارد تا اثری بسازد که متکی بر کلیشهها نیست.
و البته جذابیت اصلی فیلم را فراموش نکنید، یعنی حضور جیسون موموآ در نقش لوبو. کاراکتری که انگار از ابتدا برای او نوشته شده. حضور لوبو میتواند همان عنصر هرجومرجطلب و بیقانونی باشد که اتفاقا با حالوهوای «سوپرگرل» جدید جور درمیآید. حتی اگر همهچیز طبق انتظار پیش نرود، این فیلم حداقل نوید یک تجربهی متفاوت از سینمای ابرقهرمانی را میدهد.
3- انتقامجویان: روز نابودی (Avengers: Doomsday)

- کارگردان: برادران روسو
- بازیگران: کریس همسورث، ونسا کربی، آنتونی مکی، سباستین استن، پل راد، وایت راسل، رابرت داونی جونیور، کریس ایوانز
- تاریخ اکران: 18 دسامبر 2026 (27 آذر 1405)
اگر بخواهیم وضعیت مارول بعد از «انتقام جویان: پایان بازی» را بررسی کنیم، باید گفت این دنیای سینمایی مدتهاست که روی لبهی تیغ حرکت میکند. پروژهها یکی پس از دیگری آمدند، بعضیها فروختند، بعضیها فراموش شدند، اما آن حس «رویداد سینمایی» کمکم رنگ باخت. مارول در این سالها شبیه فرنچایزی بوده که خودش را گم کرده؛ مدام در حال آزمونوخطا برای پیدا کردن فرمولی که دوباره مخاطب را هیجانزده کند. در چنین شرایطی، «انتقامجویان: روز نابودی» یک آزمون بقا برای کل این جهان سینمایی به حساب میآید.
طبیعی است که واکنشها به فیلم از همین حالا ضدونقیض باشد. از یک طرف، بازگرداندن نامهایی مثل کریس ایوانز و رابرت داونی جونیور و سپردن دوبارهی کار به برادران روسو، همان دکمههایی را فشار میدهد که مارول با آنها به اوج رسید. این ترکیب، یادآور دورانی است که فیلمهای «انتقامجویان» یک اتفاق فرهنگی بودند. از طرف دیگر، این سوال جدی مطرح است که آیا این بازگشتها قرار است جادوی قدیمی را احیا کنند، یا تنها حرکتی از روی ناچاری هستند، چون مارول عملا راه دیگری ندارد. پاسخ این سوال، احتمالا سرنوشت چند سال آیندهی دنیای سینمایی مارول را مشخص میکند.
فیلم حداقل روی کاغذ، حماسی به نظر میرسد. با فهرست بلندبالایی از بازیگران بزرگ روبهرو هستیم و شخصیتهای آشنایی مثل اعضای «مردان ایکس» وارد میدان میشوند؛ چیزی که سالها منتظرش بودیم و حالا قرار است بهطور جدی محقق شود. اما همین وسعت، بزرگترین ریسک فیلم هم هست. جمع کردن این همه شخصیت، خط داستانی و برآوردن کردن انتظاران، کاری است که برای مارول حتی در دوران اوج هم ساده نبود؛ چه برسد به حالا که اعتماد بخشی از مخاطبان از دست رفته است. در هر صورت، «انتقامجویان: روز نابودی» از بحثبرانگیزترین فیلمهای اکشن ابرقهرمانی 2026 خواهد بود، فیلمی که یا مارول را به روزهای خوب گذشته برمیگرداند، یا به ما ثابت میکند که این دنیای سینمایی دیگر حرفی برای گفتن ندارد.
2- مرد عنکبوتی: روز کاملا جدید (Spider-Man: Brand New Day)

- کارگردان: دستین دنیل کرتون
- بازیگران: تام هالند، زندایا، جیکوب باتالون، سیدی سینک، لیزا کولون-زایاس، جان برنثال، مارک رافلو، مایکل ماندو
- تاریخ اکران: 31 ژوئیه 2026 (9 مرداد 1405)
برای «مرد عنکبوتیِ» تام هالند، «راهی به خانه نیست» (2021) یک نقطهی عطف بود. فیلمی که هم به پرفروشترین اثر تاریخ با محوریت این شخصیت تبدیل شد و هم با یک پایان جسورانه، همهچیز را به هم ریخت. از آن زمان تا به امروز، هالند دیگر لباس آبی و قرمز را نپوشیده و همین فاصله، عطش ما را دوچندان کرده است. آن پایان تلخ (پاک شدن هویت پیتر پارکر از حافظهی جمعی، حتی نزدیکترین آدمهای زندگیاش) کاری کرد که مرد عنکبوتی برای اولین بار بعد از مدتها، واقعا تنها بماند.
سه فیلم قبلی، رابطهی نزدیکی با دنیای سینمایی مارول داشتند. از حضور تونی استارک تا تهدیدهای کیهانی و مولتیورس. اما «روز کاملا جدید» -یا «روز از نو»- قرار است اندکی تغییر مسیر بدهد. حالا پیتر پارکر نه دسترسی به منابع استارک دارد، نه پشتیبانی قهرمانان دیگر، و نه حتی کسی که بداند او کیست. این بازگشت به نقطهی صفر، فرصت کمنظیری است تا مرد عنکبوتی دوباره همان قهرمان خیابانی شود که با جرمهای کوچک، تصمیمهای سخت و پیامدهای شخصی دستوپنجه نرم میکند.
و این رویکرد شاید همان چیزی باشد که این فرنچایز به آن نیاز داشت. سالها بزرگتر شدن تهدیدها و انفجارهای پیدرپی، کم کم خطرات و تهدیدها را بیاثر کردهاند؛ وقتی همهچیز در ابعاد نابودی جهان است، نجات یک نفر دیگر چندان به چشم نمیآید. بنابراین، کوچک کردن مقیاس، تمرکز بر خیابانها، آپارتمانهای کوچک و انتخابهای اخلاقی، میتواند دوباره وزن احساسی به داستان برگرداند. البته بر فرض اینکه واقعا چنین باشد، چون ما تا این لحظه، اطلاعاتی زیادی از فیلم نداریم.
در هر صورت، «روز کاملا جدید» قرار است نقطهی شروع یک سهگانهی جدید باشد؛ فصلی تازه که هم به گذشته احترام میگذارد و هم راه را برای معرفی شخصیتها و شرورهای جدید باز میکند. اگر فیلم بتواند میان درام، اکشن و جذابیت همیشگی «مرد عنکبوتی» تعادل برقرار کند، قطعا مورد استقبال قرار خواهد گرفت و عجیب نخواهد بود که به فهرست بهترین فیلمهای اکشن 2026 راه پیدا کند.
1- ادیسه (The Odyssey)

- کارگردان: کریستوفر نولان
- بازیگران: مت دیمون، تام هالند، ان هتوی، زندایا، لوپیتا نیونگو، رابرت پتینسون، شارلیز ترون، لوگان مارشال-گرین
- تاریخ اکران: 17 ژوئیه 2026 (26 تیر 1405)
کریستوفر نولان با «اوپنهایمر» به هرآنچه که یک فیلمساز آرزویش را دارد رسید؛ اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را برد و گیشهها را هم فتح کرد. اغلب وقتی به این نقطه میرسید، انتخاب پروژهی بعدی به یک چالش بزرگ تبدیل میشود اما نولان با «ادیسه» نشان داد که نه میخواهد خودش را تکرار کند و نه قدمهای بعدیاش را بدون ریسک بردارد. «ادیسه» شاهکار ادبی هومر است و داستان بازگشت طولانی و پرمخاطره اودیسئوس از جنگ تروآ را روایت میکند؛ سفری دهساله که در آن او با هیولاهای دریایی، خدایان خشمگین، اغواگران مرگبار و فقدانهای شخصی مواجه میشود. اینکه برداشت نولان از این متن کلاسیک چگونه خواهد بود، پرسشی است که ذهن بسیاری را درگیر کرده است. یونیورسال در معرفی رسمی پروژه، آن را «یک اکشن حماسی اساطیری» توصیف کرده است، چیزی که چندان با نولان همخوانی ندارد. این فیلمساز بزرگ معمولا در روایتهایش بهجای فانتزی، بر واقعیتهای علمی یا فلسفی تکیه میکند اما «ادیسه» سرشار از عناصر فانتزی است.
با این تفاصیل، بعید است که با یک فیلم فانتزی کلاسیک و خیالپردازانهی عادی طرف باشیم. و آنچه فیلم را جذابتر میکند، همین تضادهاست: یک قصهی اسطورهای از یونان باستان در برخورد با نگاه واقعگرایانهی نولان. مثل همیشه، نولان با یک تیم بازیگری پرستاره وارد میدان شده و البته یک برگ برندهی فنی هم رو میکند: «ادیسه» اولین فیلم اوست که بهطور کامل با دوربینهای آیمکس فیلمبرداری شده.
در حال حاضر، شاید مهم نباشد «ادیسه» تا چه اندازه میخواهد به متن هومر وفادار باقی بماند. اینکه یکی از جاهطلبترین فیلمسازان معاصر به سراغ یکی از کهنترین داستانهای بشر رفته، فینفسه هیجانانگیز است و انتظارات را بالا میبرد. حتی اگر از طرفداران نولان نیستید، «ادیسه» از جنس آثاری است که نمیتوان نسبت به آن بیتفاوت بود؛ یک رویداد سینمایی تمامعیار که وعدههای بزرگی میدهد و با توجه به شناختی که از نولان داریم، احتمالا به وعدههایش عمل خواهد کرد. فارغ از اینکه فیلم به چه مسیری میرود، نتیجهی نهایی میتواند یکی از منحصربهفردترین اقتباسهای ادبی دهه اخیر باشد؛ ترکیبی از شکوه حماسی اسطورههای یونان و رویکرد فلسفی فیلمسازی که به میخکوب کردن تماشاگران عادت دارد.
منبع: پامپا






