نقدها و نمرات فیلم روز افشاگری؛ بازگشت قدرتمندانه‌ی اسپیلبرگ به ژانر خود

نشریات و منتقدان بالاخره بازخوردهای خود نسبت به فیلم «روز افشاگری» (Disclosure Day) ساخته‌ی استیون اسپیلبرگ را منتشر کرده‌اند. اسپیلبرگ برای نخستین بار از فیلم Ready Player One به ژانری بازمی‌گردد که برخی از تأثیرگذارترین، جاه‌طلبانه‌ترین و احساس‌برانگیزترین آثار کارنامه‌ی بلند و پرافتخارش را در آن خلق کرده است؛ از «برخورد نزدیک از نوع سوم» و «ای‌تی» گرفته تا «پارک ژوراسیک». این بار نیز او بر پایه‌ی ایده‌ای کاملاً اوریجینال از خودش، و با فیلمنامه‌ای نوشته دیوید کپ (که در پارک ژوراسیک با او همکار بود) پروژه را پیش برده است. اسپیلبرگ با تکیه بر گروهی از بازیگران برجسته و به‌ویژه امیلی بلانت که منتقدان از نقش‌آفرینی او به‌عنوان یکی از نقاط اوج فیلم یاد می‌کنند، بار دیگر همان الگوی علمی تخیلی خود را احیا کرده که در طول دهه‌ها بارها در آن به استادی رسیده است.

داستان فیلم حول محور «دنیل کلنر» (با بازی جاش اوکانر) شکل می‌گیرد؛ مردی که مدعی است شواهدی قطعی در اختیار دارد که نشان می‌دهد انسان‌ها در کیهان تنها نیستند. یکی از معدود افرادی که دلیلی برای باور کردن او دارد، مارگارت فیرچایلد (امیلی بلانت)، مجری هواشناسی در کانزاس‌سیتی است که حضور موجودات فرازمینی به‌طور مستقیم زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد و برای همیشه او را دگرگون می‌کند.

در سوی دیگر ماجرا، کالین فرث نقش مقام دولتی‌ای را ایفا می‌کند که برای پنهان نگه داشتن حقیقت از افکار عمومی از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند. همچنین کلمن دومینگو در نقش هیو ویکفیلد، جست‌وجوگری دیگر در مسیر کشف حقیقت، در کنار شخصیت کلنر قرار می‌گیرد و درگیر حوادث فیلم می‌شود. ایو هیوسون، وایت راسل، الیزابت مارول و مایکل گاستون نیز دیگر اعضای گروه بازیگران این اثر هستند.

در ادامه می‌توانید خلاصه نقدهای فیلم «روز افشاگری» اسپیلبرگ از نشریات مختلف را بخوانید.

راجر ایبرت – برایان تالریکو

نمره‌ی ۴ از ۴

فیلم‌های علمی-تخیلی اسپیلبرگ همیشه چیزی فراتر از سرگرمی صرف بوده‌اند؛ از تاثیر طلاق والدینش در فیلم «برخورد نزدیک از نوع سوم» (Close Encounters of the Third Kind) و «ئی.تی. موجود فرازمینی» (E.T. the Extra-Terrestrial) گرفته تا خوانش تمثیلی «جنگ دنیاها» (War of the Worlds) از حوادث یازده سپتامبر و هشدارهای نهفته در «پارک ژوراسیک» (Jurassic Park) و «گزارش اقلیت» (Minority Report).

به نظر می‌رسد «گزارش اقلیت» در اینجا تاثیر پررنگی بر مضمون‌های سرنوشت و کنترل گذاشته است. اما در روز افشاگری، اسپیلبرگ کمتر به خود رخداد و بیشتر به پیامدها و موج‌های پس از آن علاقه نشان می‌دهد. اگر حقیقت را می‌دانستیم چه می‌شد؟ آیا این آگاهی ما را متحد می‌کرد، یا شکاف‌هایمان را عمیق‌تر می‌ساخت؟ و اگر موجودات برتری را کشف می‌کردیم، چه بر سر ایمان و مذهب می‌آمد؟

کارنامه اسپیلبرگ همواره بر پیوند اعتمادبه‌نفس فیلم‌سازی با کنجکاوی انسانی استوار بوده است، و این پیوند در این اثر نیز قابل مشاهده است.

سان‌فرانسیسکو کرانیکل – جی. آلن جانسون

نمره‌ی ۱۰ از ۱۰

روز افشاگری بستری ایده‌آل برای نمایش مهارت‌های چشمگیر فیلم‌سازی اسپیلبرگ فراهم می‌کند؛ از صحنه‌آرایی‌های بصری عظیم و سکانس‌های اکشن هیجان‌انگیز گرفته تا یک تعقیب‌وگریز نفس‌گیر در قطار و میزانسن‌های استادانه.

حتی صحنه‌هایی که مارگارت صرفا در میان ازدحام یک استودیوی خبری تلویزیونی قدم می‌زند، با همان دقت و ظرافت یک سکانس موزیکال کلاسیک هالیوودی طراحی شده‌اند.

بوستون گلوب – اودی هندرسون

نمره‌ی ۱۰ از ۱۰

روز افشاگری فیلمی متعلق به یک مرد سالخورده است. این را نه با لحنی تحقیرآمیز می‌گویم و نه با نگاهی تبعیض‌آمیز نسبت به سن؛ منظورم این است که این فیلم، اثری است که اسپیلبرگ در جوانی قادر به ساختنش نبود.

اسپیلبرگ اکنون تمام مهارت‌هایی که در طول سال‌ها آموخته را در خدمت شکل دادن و جان بخشیدن به تازه‌ترین اثرش قرار داده است. روز افشاگری نگاهی پخته‌تر و جهان‌بینی‌ای خردمندانه‌تر از آثار پیشین کارگردانش دارد.

د پلی‌لیست – رودریگو پرز

نمره‌ی A+

فیلمنامه‌ای که دیوید کپ، نویسنده «پارک ژوراسیک» (Jurassic Park)، «جنگ دنیاها» (War of the Worlds) و «ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه بلورین» (Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull) نوشته را می‌توان بهترین همکاری او با اسپیلبرگ به شمار می‌رود.

فیلم، مفهوم امروزی افشای وجود موجودات فرازمینی را با دغدغه‌های معاصر همچون پارانویا، شکاف اجتماعی، انکار و باور در هم می‌آمیزد. پیام فیلم روشن است: شواهد وجود دارند، و ترس ما از معنایی که در دل خود دارند نیز به همان اندازه واقعی است.

فرش فیکشن – کورتنی هاوارد

نمره‌ی ۴.۵ از ۵

با وجود برخی ایرادهای جزئی، روز افشاگری در دستیابی به اهداف خود موفق است. این اثر عظیم، سرگرم‌کننده و غنی، تماشاگران را در سالن سینما شگفت‌زده می‌کند و به طوری که حتی پس از پایان تیتراژ نیز پرسش‌ها و ایده‌های تامل‌برانگیزی در ذهنشان باقی می‌ماند.

برای درک گستره مفهومی فیلم، نیازی نیست به موجودات فضایی باور داشته باشید؛ کافی است ایمان داشته باشید که این فیلم‌ساز با وجود نزدیک به هشتاد سال سن، هنوز می‌تواند اثر سینمایی بزرگ و جریان‌ساز خلق کند، نظام‌های اعتقادی بنیادین را به چالش بکشد و در نهایت ما را در برابر جهان پیرامون شگفت‌زده کند.

تامز گاید – مالکوم مک‌میلان

نمره‌ی ۴.۵ از ۵

جدیدترین فیلم علمی‌تخیلی استیون اسپیلبرگ درباره موجودات فضایی شاید بهترین اثر او نباشد، اما قطعا در میان بهترین‌های کارنامه‌اش قرار می‌گیرد. فیلم در طول مسیر چند نقص کوچک دارد، اما پرده پایانی آن چنان خیره‌کننده است که تمام آن کاستی‌ها را از ذهن پاک می‌کند. روز افشاگری از همین حالا یکی از مدعیان جدی اسکار بهترین فیلم است و شاید بهترین فیلم سال ۲۰۲۶ تا این لحظه باشد.

یواس‌ای تودی – برایان ترویت

نمره‌ی ۳.۵ از ۴

آثاری مانند برخورد نزدیک از نوع سوم، ئی.تی. موجود فرازمینی. و جنگ دنیاها همگی به موضوع نخستین تماس با موجودات فرازمینی پرداخته بودند؛ برخی با لحنی لطیف‌تر و خیال‌انگیزتر، و برخی با نگاهی جدی‌تر و واقع‌گرایانه‌تر.

اسپیلبرگ با تکیه بر گروه بازیگران قدرتمند در جدیدترین اثر خود، تصویری خیال‌انگیز از شرایطی ارائه می‌دهد که در آن بشریت واقعا درمی‌یابد در جهان تنها نیست و همزمان تلاش برخی افراد برای پنهان نگه داشتن این حقیقت را به نمایش می‌گذارد. این فیلم نمونه‌ای کلاسیک از سینمای اسپیلبرگ است؛ زیرا بیش از آنکه درباره موجودات میان‌کهکشانی باشد، درباره خود ماست.

اَواردز واچ – کودی دریکس

نمره‌ی A-

در نهایت، آنچه روز افشاگری را ماندگار می‌کند همین است: فیلمی بزرگ از بزرگ‌ترین کارگردان دوران ما که به نظر می‌رسد هرچه بیشتر درباره آن صحبت شود و مخاطبان بیشتر به اهداف و مفاهیمش تامل کنند، ارزشش بهتر نمایان می‌شود.

این فیلم راهی درخشان برای نزدیک‌تر کردن مردم به یکدیگر است؛ فرصتی برای انجام کاری که انسان‌ها در آن مهارت دارند: گفتگو درباره معنای وجودمان و اینکه چگونه می‌توان زندگی را برای هرچه بیشتر انسان‌ها بهتر و آسان‌تر کرد.

ددلاین – پیت هموند

دیدن چنین بلاک‌باستر تابستانی‌ای که از مرز سرگرمی فراتر می‌رود و به دغدغه‌های عمیق‌تری می‌پردازد، دلنشین است؛ آن هم در ژانری که اسپیلبرگ با «آرواره‌ها» (Jaws) عملا آن را در گیشه پایه‌گذاری کرد.

بی‌تردید فیلم در سرگرم کردن مخاطب موفق است، اما ارزشمندتر و امیدبخش‌تر از آن، استیون اسپیلبرگ هنوز حس شگفتی و البته همدلی خود را از دست نداده و همچنان می‌تواند فیلمی بسازد که ما را وادار به تامل کند و در جهانی که آشکارا مسیر خود را گم کرده، امید به خیر جمعی را زنده نگه دارد.

دیسکاسینگ فیلم – نیکلاس دلگادیو

نمره‌ی ۴.۵ از ۵

در برابر دستاوردی که اسپیلبرگ در پرده پایانی فیلم رقم می‌زند، کاستی‌ها تقریبا بی‌اهمیت به نظر می‌رسند. وقتی خطوط داستانی مختلف به هم می‌رسند و فیلم سرانجام به وعده اصلی خود عمل می‌کند، روز افشاگری به اثری حقیقتا درخشان تبدیل می‌شود. هرچند این ادعا ممکن است اغراق‌آمیز به نظر برسد، این اثر یکی از بهترین پایان‌بندی‌های کارنامه اسپیلبرگ است.

امپایر مگزین – دن جولین

نمره‌ی ۴ از ۵

یک تریلر توطئه‌محور علمی‌ـتخیلی با ساختاری استادانه که ما را به قلمرو آشنای اسپیلبرگ پرتاب می‌کند؛ جهانی مملو از شگفتی‌های رازآلود، قهرمانان معمولی و امیدی الهام‌بخش.

گاردین – پیتر بردشاو

نمره‌ی ۴ از ۵

تنها اسپیلبرگ است که می‌تواند دو مورد از مشهورترین افسانه‌ها و باورهای شبه‌توطئه‌ای معاصر، یعنی رازول [سال ۱۹۴۷ در شهر Roswell در ایالت نیومکزیکو، چیزی در آسمان سقوط کرد. اول گفته شد «بالن هواشناسی» بوده، اما خیلی‌ها باور کردند که سفینه فضایی بوده و دولت پنهانش کرده. از آن موقع، «رازول» تبدیل شده به نماد ماجرای UFO و مخفی‌کاری دولت درباره بیگانگان.] و دایره‌های کشتزارها [الگوهای دایره‌ای یا هندسی بزرگی هستند که شبانه در مزارع گندم یا جو ظاهر می‌شوند. اوایل خیلی‌ها فکر می‌کردند کار موجودات فضایی است، اما بعدها بیشترشان را به شوخی انسان‌ها، هنر زمینی، یا ساخت‌و‌ساز عمدی نسبت دادند.] را با چنین جدیتی دقیق و حساب‌شده به تصویر بکشد. روز افشاگری در تمام مدت اثری سرگرم‌کننده و درجه‌یک باقی می‌ماند؛ فیلمی سرشار از صحنه‌های پرزرق‌وبرق، تعقیب‌وگریزهای هیجان‌انگیز و دیالوگ‌های بامزه.

امیلی بلانت نیز یکی از بهترین بازی‌های دوران حرفه‌ای خود را ارائه می‌دهد و شاید آرام‌آرام در حال تبدیل شدن به نسخه زنانه تام هنکس باشد. با این حال، یادآوری یکی از قواعد کلاسیک آثار اولیه اسپیلبرگ اجتناب‌ناپذیر است: کوسه یا موجود فضایی زمانی ترسناک‌تر است و حتی بیش از هر زمان دیگری وجودش احساس می‌شود که دیده نشود.

ایونینگ استاندارد – نیک هاولز

نمره‌ی ۴ از ۵

با وجود تمام نقص‌هایش، آنچه اسپیلبرگ در اینجا خلق کرده، یادآور جسارت کلاسیک و دوران طلایی اوست؛ همان توانایی کم‌نظیر در تبدیل سینما به تجربه‌ای جادویی و کودکانه از شگفتی.

دکسر‌تو – کریس تیلی

نمره‌ی ۴ از ۵

روز افشاگری ماجراجویی علمی-تخیلی‌ای است که شاید به جادوی آثار اولیه اسپیلبرگ درباره موجودات فضایی نرسد، اما همچنان سرشار از درام، هیجان و ایده‌های قابل تامل است. فیلم در برخی جنبه‌ها مسیر مشابهی با برخورد نزدیک از نوع سوم را طی می‌کند، به‌ویژه در موضوع ارتباط برقرار کردن؛ با این تفاوت که موسیقی در برخورد نزدیک از نوع سوم ، در روز افشاگری جای خود را به ریاضیات داده و به زبان اعداد بدل شده است.

عناصر الهیاتی گاهی بیش از حد مستقیم و تحمیلی به نظر می‌رسند، به‌خصوص در ایده نسبتا غیرقابل باور پیشینه مذهبی جین و گفتگوهای او با یک راهبه درباره موجودات برتر. با این حال، به دلیل رازهای فراوانی که در مرکز داستان قرار دارند؛ از نقش دولت و عملکرد دستگاه مرموز گرفته تا ارتباط حیوانات با ماجرا و پیوند میان مارگارت و دنیل، روز افشاگری در تمام ۱۴۵ دقیقه زمان خود جذاب و درگیرکننده باقی می‌ماند.

NME – لو توماس

نمره‌ی ۴ از ۵

فیلم از گروه بازیگران بسیار قدرتمندی بهره می‌برد، اما امیلی بلانت بیش از همه می‌درخشد. نقش توقعات زیادی از او دارد و امیلی بار دیگر توانایی‌هایش را به رخ می‌کشد. با این حال، ستاره اصلی فیلم خود کارگردان است. اسپیلبرگ نه‌تنها مجموعه‌ای از لحظات احساسی زیبا و سکانس‌های اکشن خیره‌کننده را کارگردانی کرده، بلکه ایده اولیه داستان نیز ابتدا در ذهن او شکل گرفته و سپس توسط دیوید کپ به فیلمنامه تبدیل شده است.

شاید برخی مخاطبان پایان‌بندی بیش از حد احساسی فیلم را نپسندند و بعضی دیگر به طولانی بودن آن ایراد بگیرند. با این همه، حتی اسپیلبرگی که در اوج خود نیست هم ارزش تماشا دارد. این فیلم نمونه‌ای از سینمایی باشکوه، حساب‌شده و خوش‌ساخت است.

نکست بست پیکچر – مت نگلیا

نمره‌ی ۸ از ۱۰

اسپیلبرگ آن‌قدر خودبزرگ‌بین نیست که ادعا کند دقیقا می‌داند ما چگونه واکنش نشان خواهیم داد. اما در ادامه سنت همیشگی آثارش، به اندازه‌ای احساساتی و امیدوار هست که باور دارد واکنش ما مثبت خواهد بود و راهی برای عبور از مهم‌ترین رویداد تاریخ سیاره‌مان پیدا خواهیم کرد.

این امید، این باور به جست‌وجوی حقیقت در برابر پنهان‌کاری دولت‌ها، تردید درباره نیروهای فراتر از انسان و خطر فروپاشی جهانی، همان حس شگفتی عظیمی را خلق می‌کند که برای تجربه‌اش به سینما می‌رویم. روز افشاگری اثری است از فیلم‌سازی که تمام عمرش را صرف دنبال کردن یک پرسش کرده و حالا، به شکلی آرام و زیبا، با پاسخ آن به صلح رسیده است. آیا شما برای شنیدن آن پاسخ آماده‌اید؟

ایندی‌وایر – دیوید ارلیک

نمره‌ی B+

فیلم با وجود حرکت در چارچوب یک بلاک‌باستر عامه‌پسند و پرداختن به ایده‌های دور از ذهن، هرگز از یاد نمی‌برد که نگاه به بیرون، در حقیقت نگاهی به درون است و برعکس. این ایده در طول این فیلم بیش از پیش خود را نشان می‌دهد؛ فیلمی که کارگردان ۷۹ ساله‌اش همچنان برای یافتن تصویری روشن‌تر از ستارگان، به خاطرات کودکی‌اش بازمی‌گردد.

می‌گویند «ما تنها نیستیم»؛ دیدن روز افشاگری در سالنی مملو از تماشاگرانی که همگی در یک لحظه نفس در سینه حبس می‌کنند و در رویاها و خاطرات فیلم‌سازی شریک می‌شوند که سال‌هاست رویاهایش با رویاهای ما یکی شده، یادآور این حقیقت است که هیچ‌گاه تنها نبوده‌ایم.

کانسیکوئنس – لیز شنون میلر

نمره‌ی B+

تمام این‌ها نشان می‌دهد اسپیلبرگ طی دهه‌ها فعالیت خود تا چه اندازه به عنوان فیلم‌ساز رشد کرده است.

اما یک چیز تغییر نکرده: نزدیک به پنجاه سال پس از برخورد نزدیک از نوع سوم، او همچنان قلبی گشوده در برابر احتمال وجود حیات فرازمینی دارد و هنوز به توانایی بشر برای پذیرش این واقعیت باور دارد.
این خطر که خوش‌بینی روز افشاگری به اشتباه تعبیر شود، چندان زیاد نیست؛ البته تا زمانی که مردم آماده شنیدن حرف‌هایش باشند.

این‌سشن فیلم – ام. ان. میلر

نمره‌ی B+

بلندپروازی‌های امیدوارانه و تلفیق ژانرهای مختلف در روز افشاگری در نهایت بر مشکلات لحن، ضعف‌های پرده دوم و میان‌برهای روایی غلبه می‌کنند. تفاوت اصلی اینجاست که تمام این ابزارها برای برانگیختن همدلی به کار گرفته شده‌اند؛ همدلی‌ای که در نهایت تجربه‌ای تاثیرگذار و رضایت‌بخش می‌آفریند و به جای تحریک و تقابل، به دنبال ارتباط انسانی است. در این عصر بدبینانه، اسپیلبرگ به ما یادآوری می‌کند که بزرگ‌ترین جلوه ویژه‌اش همچنان «امید» است.

نورثرن ریورز تایمز

نمره‌ی ۴.۵ از ۵

امیلی بلانت در بازگشت اسپیلبرگ به قلمرو بلاک‌باسترها فوق‌العاده ظاهر شده است. روز افشاگری از نظر حال‌وهوا بیش از آنکه به «روز استقلال» (Independence Day) شباهت داشته باشد، به «برخورد نزدیک از نوع سوم» و «پرونده‌های ایکس» (The X-Files) نزدیک است. در این فیلم، سایه‌ها اهمیت دارند. سکوت اهمیت دارد و حس نااطمینانی آرام و تدریجی‌ای که در تمام روایت جاری است، به یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت اثر تبدیل می‌شود.

IGN – کلینت گیج

نمره‌ی ۷ از ۱۰

روز افشاگری یک اسپیلبرگ کلاسیک است. حتی اگر در عبور از خط پایان کمی لغزش داشته باشد، باز هم اثری علمی-تخیلی، پرهزینه و کاملا اصیل از یکی از بزرگ‌ترین فیلم‌سازان تاریخ سینماست؛ فیلمی که بی‌تردید بحث‌برانگیز خواهد بود

اسکرین‌کراش – مت سینگر

نمره‌ی ۷ از ۱۰

از تلاش اسپیلبرگ برای طرح پیامی بزرگ، روشن و حتی امیدوارکننده در قالب یک بلاک‌باستر تابستانی درباره توطئه‌های فضایی قدردانی می‌کنم. با این حال، پیام روز افشاگری می‌توانست بسیار اثرگذارتر باشد اگر در قالبی تا این اندازه بی‌هیجان و کم‌رمق ارائه نمی‌شد.

آیریش تایمز – دونالد کلارک

نمره‌ی ۳.۵ از ۵

روز افشاگری با تاریکیِ بصری اثرگذار و فلرهای کلاسیک لنز یانوش کامینسکی فیلم‌برداری شده و تا مدت زیادی با پایبندی کامل به همین حال‌وهوا پیش می‌رود. اما بلخره به پایانی کاملا اسپیلبرگی می‌رسد؛ سرچشمه‌های گریزناپذیر امید.

فیلم گاهی کنترل اسطوره‌ها و افسانه‌های پیرامون خود را از دست می‌دهد، اما در بهترین لحظاتش یادآور این حقیقت است که چرا هر اثر تازه از این کارگردان همچنان یک رویداد مهم سینمایی به شمار می‌آید.

ای.وی. کلاب – مونیکا کاستیو

نمره‌ی C+

پس از دهه‌ها ساخت بلاک‌باسترهای هوشمندانه، حماسه‌های عظیم، تریلرهای نفس‌گیر و درام‌های تاثیرگذار، اسپیلبرگ استانداردها را آن‌قدر بالا برده که طبیعی است همه آثار جدیدش شاهکار نباشند.
با وجود اینکه روز افشاگری به سطح انتظاراتی که خود اسپیلبرگ در طول سال‌ها برای مخاطبان آثارش ایجاد کرده نمی‌رسد، همچنان سفری هیجان‌انگیز است؛ فیلمی که قدرت را به چالش می‌کشد و از مخاطب می‌خواهد به جای کاستن از همدلی، آن را پرورش دهد.

حتی اگر همه قطعات پازل به شکلی کامل در کنار هم ننشینند، روز افشاگری یادآور این حقیقت است که هنوز چه اندازه جادو در دستان اسپیلبرگ باقی مانده؛ این‌که او و دیوید کپ چگونه می‌توانند به یک روایت توطئه‌ای هیجان تزریق کنند، یانوش کامینسکی چگونه تنها با یک فلر کوچک لنز اضطراب می‌آفریند، و موسیقی تازه جان ویلیامز تا چه حد گوش‌نواز است. با این حال، از آنجا که این گروه خلاق پیش‌تر بارها شاهکار آفریده‌اند، حتی یک اثر «صرفا خوب» هم می‌تواند کم‌فروغ به نظر برسد.

شناسنامه فیلم «روز افشاگری» (Disclosure Day)

کارگردان: استیون اسپیلبرگ
بازیگران: امیلی بلانت، جاش اوکانر، کالین فرث
محصول: ۲۰۲۶،‌ آمریکا
امتیاز کاربران IMDb به فیلم: ۶.۸ از ۱۰
امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: ۸۰ از ۱۰۰
خلاصه داستان: قتی شواهدی از وجود حیات فرازمینی که سال‌ها پنهان نگه داشته شده، دوباره ظاهر می‌شود، یک متخصص امنیت سایبری به نام دنیل کلنر و یک هواشناس تلویزیونی به نام مارگارت فیرچایلد وارد مسیری خطرناک برای کشف حقیقت می‌شوند. آن‌ها درمی‌یابند که پشت پرده‌ی این راز، شبکه‌ای از پنهان‌کاری، کنترل اطلاعات و تلاش برای جلوگیری از افشای واقعیت وجود دارد. در حالی که جهان برای مواجهه با این افشاگری آماده نیست، دنیل و مارگارت باید تصمیم بگیرند که آیا حقیقتی که می‌تواند نظم اجتماعی بشر را تغییر دهد، باید آشکار شود یا همچنان پنهان بماند….