امواج راداری زمین ناخواسته در فضا پخش میشود – سایت علمی بیگ بنگ
بیگ بنگ: در یک مطالعهی جدید، گروهی از پژوهشگران دانشگاه منچستر با انجام شبیهسازیهای جامع، بررسی کردند که آیا سیستمهای راداری زمین میتوانند بهعنوان نشانههایی از وجود فناوری برای موجودات فرازمینی قابل تشخیص باشند یا نه.
به گزارش بیگ بنگ، در حالی که پروژههایی مثل ستی SETI (جستجوی هوش فرازمینی) معمولاً روی ارسالهای عمدی از زمین تمرکز دارند، این مطالعه به نشت غیرعمدی امواج الکترومغناطیسی از رادارهای غیرنظامی فرودگاهها و رادارهای نظامی پرداخته است. این فناوریها، که در زیرساخت هر تمدن پیشرفتهای حیاتیاند، مقدار زیادی امواج رادیویی تولید میکنند که ممکن است از فاصلههای میان ستارهای قابل دریافت باشند.
محققان بررسی کردند که توزیع جهانی ایستگاههای راداری چگونه ممکن است امضای رادیویی زمین را، وقتی از شش منظومهی ستارهای خاص (از جمله ستارهی برنارد، AU میکروسکوپی، HD 48948 ,HD 40307, HD 216520, and LHS 475) رصد میشود، شکل دهد. یافتهها نشان میدهد که الگوهای نشت امواج رادیویی به ترکیب موقعیت رادارهای زمینی و جایگاه ناظر بستگی دارد، و میتواند اطلاعات مفیدی برای راهبردهای آیندهی ستی فراهم کند.
آیا موجودات فضایی میتوانند امواج ما را بشنوند؟
“رامیرو سعیده” و همکارانش شبیهسازی کردند که این نشت امواج الکترومغناطیسی چگونه ممکن است از فاصلهای تا ۲۰۰ سال نوری دیده شود، اگر ناظران بیگانه دارای تلسکوپهایی پیشرفته مانند “گرین بنک” در آمریکا باشند.
او میگوید: «ما فهمیدیم که رادارهای فرودگاهی، که برای رهگیری هواپیماها آسمان را اسکن میکنند، مجموعاً سیگنالی به قدرت حدود ۲ ضربدر ۱۰ به توان ۱۵ وات ارسال میکنند. این قدرت آنقدر زیاد است که از فاصله ۲۰۰ سال نوری هم قابل دریافت است.» برای درک بهتر این فاصله، باید گفت که نزدیکترین سیارهی قابل سکونت به ما، پروکسیما قنطورس b، تنها ۴ سال نوری فاصله دارد ولی حتی رسیدن به آن با فناوری امروزی هزاران سال طول میکشد.
رادارهای نظامی؛ چراغهای دریایی در آسمان
رادارهای نظامی که جهتدار و متمرکز هستند، الگوی خاصی ایجاد میکنند، شبیه به نوری که از فانوس دریایی در حال چرخش میتابد. این رادارها در جهات خاصی پیک قدرتی در حدود ۱۰ به توان ۱۴ وات دارند. “سعیده” توضیح میدهد: «از دید ناظران میان ستارهای با تلسکوپهای قدرتمند، این سیگنالها قطعاً مصنوعی به نظر میرسند. در واقع، از برخی نقاط فضا، این سیگنالهای نظامی میتوانند تا صد برابر قویتر ظاهر شوند، بسته به اینکه ناظر دقیقاً کجا قرار گرفته باشد.»
این پژوهش نشان میدهد چنین سیگنالهایی که ناخواسته توسط هر سیارهی دارای فناوری پیشرفته و سیستمهای هوایی تولید میشوند، میتوانند بهعنوان نشانهای جهانی از وجود حیات هوشمند در نظر گرفته شوند. این نتایج میتواند به پروژههای جستجوی حیات فرازمینی کمک کند، چون مشخص میکند چه نوع سیگنالهایی ممکن است از سیارات دیگر قابل شناسایی باشند.
پیامدهای کاربردی برای زمین و فراتر از آن
پروفسور “مایکل گرت” از دانشگاه منچستر میگوید: «با فهم بهتر نحوهی حرکت سیگنالهای ما در فضا، میتوانیم بهتر از طیف رادیویی برای ارتباطات محافظت کنیم و طراحی آیندهی رادارها را بهینه کنیم.»
به گفتهی سعیده، روشهایی که برای مدلسازی این سیگنالهای ضعیف استفاده شد، میتواند در زمینههای دیگر هم کاربرد داشته باشد — از جمله نجوم، دفاع سیارهای (مثل شناسایی سیارکهای خطرناک)، و حتی بررسی اثرات فناوری بشر بر محیط فضایی اطراف زمین. وی افزود: «به این ترتیب، کار ما هم به پرسش علمی “آیا ما تنها هستیم؟” پاسخ میدهد و هم به مدیریت بهتر تأثیر فناوری انسان بر جهان اطراف کمک میکند.»
سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sci.news
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=109100
