فضانوردان ناسا آمادۀ سفر به ماه هستند – سایت علمی بیگ بنگ
بیگ بنگ: فضانوردان ماموریت آرتمیس ۲ ناسا به زودی پس از ۵۰ سال راهی کره ماه میشوند؛ اما چرا میروند، چه کسانی میروند و آنجا چه خواهند کرد؟
به گزارش بیگ بنگ، “آرتمیس ۲”مأموریت فضایی آمریکا است که قرار است اوایل اسفند ماه(۱۵ تا ۱۸ اسفند) چهار فضانورد را به سوی کره ماه بفرستد، این نخستین پرواز انسانها به ماه از سال ۱۹۷۲ خواهد بود. این مأموریت، اولین مأموریت سرنشیندار برنامه آرتمیس است و پس از آن مأموریت آرتمیس ۳ برای فرود سرنشیندار روی ماه در سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است. خدمه آرتمیس ۲ شامل چهار نفر هستند: فرمانده “رید وایزمن” خلبان ویکتور “گلاور جونیور” و متخصصان مأموریت “کریستینا کوک” و “جرمی هانسن”. آنها قرار است به دور سمت دور ماه (فاصلهای که از زمین دیده نمیشود) پرواز کرده و دوباره به زمین باز گردند.
فضاپیمای اوریون
فضاپیمای آرتمیس ۲ از کپسول اوریون استفاده خواهد کرد، که شامل دو بخش است: یک ماژول سرنشین مخروطی شکل که فضانوردان را حمل میکند و یک ماژول خدمات استوانهای که موتور اصلی اوریون را دارد و آب، هوا و چهار پنل خورشیدی برای تأمین انرژی فضاپیما را حمل میکند. ماژول خدمات که توسط آژانس فضایی اروپا ساخته شده، بر اساس فضاپیمای بدون سرنشین ATV طراحی شده است که به ایستگاه فضایی بینالمللی تجهیزات میرساند. اوریون نخستین پرواز آزمایشی بدون سرنشین خود را در دسامبر ۲۰۱۴ انجام داد و دو مدار کامل به دور زمین طی کرد.
آرتمیس ۲ قرار است با سامانه پرتاب فضایی(SLS)، یکی از بزرگترین و قدرتمندترین راکتهای ساخته شده، به فضا پرتاب شود. بخش مرکزی SLS توسط چهار موتور هیدروژن مایع – اکسیژن مایع تغذیه میشود و دو بوستر سوخت جامد در دو طرف آن قرار دارند که دو دقیقه پس از پرتاب جدا میشوند. سپس بخش مرکزی قرار است اوریون را به مدار زمین منتقل کند. این راکت وقتی کاملاً سوختگیری شده باشد، وزنی برابر با ۲.۶ میلیون کیلوگرم دارد و نیروی رانش آن به ۳۹ میلیون نیوتن میرسد.
حدود دو ساعت پس از پرتاب، اوریون به مدار بالای زمین میرسد که اوج آن (دورترین نقطه از زمین) حدود ۷۱۶۵۶ کیلومتر خواهد بود. فضاپیما سپس از مرحله بالایی راکت جدا میشود و خدمه کنترل دستی اوریون را بر عهده میگیرند تا مجموعهای از مانورها را نزدیک مرحله بالایی انجام دهند، که شبیهسازی اتصال به دیگر فضاپیماها در مأموریتهای آینده آرتمیس است. اوریون تقریباً یک روز در مدار بلند زمین میماند و سپس مانور تزریق به سمت ماه را انجام میدهد، یعنی روشن کردن موتور برای مسیرگیری به سمت ماه.
حدود سه روز بعد، اوریون وارد تأثیر گرانشی ماه میشود. اگر مانور تزریق موفق باشد، خدمه آرتمیس ۲ رکورد بیشترین فاصله از زمین – ۴۰۰۱۷۱ کیلومتر – که توسط فضانوردان آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ ثبت شده بود را خواهد شکست. حدود ۱۸ ساعت بعد، فضانوردان از سمت دور ماه عبور خواهند کرد، در فاصلهای بین ۶۴۰۰ تا ۹۷۰۰ کیلومتر از سطح آن، و انتظار میرود هنگام عبور از پشت ماه ارتباط با زمین قطع شود.
همان مانور تزریق که اوریون را به سمت ماه برد، آن را در مسیر بازگشت آزاد قرار میدهد؛ بدین معنا که فضاپیما از گرانش ماه استفاده کرده و به مسیر بازگشت به زمین هدایت میشود. سفر بازگشت حدود چهار روز طول میکشد و اوریون در اقیانوس آرام، نزدیک سن دیگو، فرود میآید. کل مأموریت از پرتاب تا فرود کمی بیش از ۹ روز خواهد بود.
اطلاعاتی دربارۀ خدمه
خدمه آرتمیس ۲ شامل چهار فضانورد است: “رید وایزمن” فرمانده مأموریت، پیشتر خلبان آزمایشی نیروی دریایی آمریکا بود و در سال ۲۰۰۹ به عنوان فضانورد انتخاب شد. او یک پرواز فضایی داشته و در سال ۲۰۱۴ به مدت ۱۶۵ روز در ایستگاه فضایی بینالمللی حضور داشت.
“ویکتور گلاور جونیور” خلبان مأموریت، پیشتر نیز خلبان نیروی دریایی بود و در سال ۲۰۱۳ فضانورد شد. او یک پرواز فضایی داشته و ۱۶۸ روز در ISS بین ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ گذرانده است. او نخستین سیاهپوستی خواهد بود که به ماه میرود.
“کریستینا کوک” متخصص مأموریت، پیشتر رئیس ایستگاه NOAA در ساموای آمریکا بود و در سال ۲۰۱۳ فضانورد شد. او یک پرواز فضایی داشته و ۳۲۸ روز در ISS بین ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ گذرانده که طولانیترین پرواز تکنفره یک زن است. او نخستین زن در راه ماه خواهد بود.
“جرمی هانسن” متخصص مأموریت، پیشتر خلبان جنگنده در نیروی هوایی سلطنتی کانادا بود و در سال ۲۰۰۹ فضانورد شد. آرتمیس ۲ نخستین پرواز فضایی اوست و او را به اولین کانادایی که به ماه میرود تبدیل میکند.
آرتمیس ۳ و ایستگاه گِیتوی
اگر آرتمیس ۲ موفقیتآمیز باشد، انسانها بار دیگر روی سطح ماه قدم خواهند گذاشت، این بار در آرتمیس ۳ که برای پرتاب در سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است. در این مأموریت، دو فضانورد به استارشیپ مستقر در مدار ماه منتقل میشوند که آنها را به سطح ماه میرساند. این دو فضانورد، که به گفته ناسا شامل اولین زن و اولین فرد رنگینپوست روی ماه خواهند بود، تقریباً یک هفته در منطقه قطب جنوب ماه خواهند بود، جایی که احتمالاً آب یخزده در دهانههای دائماً سایهدار وجود دارد. این هدف تفاوت مهمی با مأموریتهای آپولو دارد، که بیشتر روی مناطق استوایی ماه متمرکز بودند.
ماموریتهای آینده آرتمیس از دروازه ماه، یک ایستگاه فضایی بینالمللی در مدار ماه، برای فرود به سطح ماه استفاده خواهند کرد. “دروازه ماه” با اندازه تقریبی یک ششم ایستگاه فضایی بینالمللی به عنوان یک ایستگاه کیهانی برای فضانوردان در حال سفر دهها هزار کیلومتر دور از سطح ماه عمل خواهد کرد. این ایستگاه فضایی به عنوان مکانی برای ملاقات فضانوردان پروژه “آرتمیس” قبل از انتقال به مدار نزدیک ماه و سطح ماه عمل خواهد کرد.
دو ماژول اول دروازه ماه قرار است به صورت بدون سرنشین در سال ۲۰۲۷ پرتاب شوند. سازمان فضایی اروپا ماژول بینالمللی سکونتگاه (I-HAB) را میسازد، با همکاری آژانس فضایی ژاپن، و یک ماژول سوخترسانی برای دروازه ارائه خواهد شد. علاوه بر این، آژانس فضایی کانادا یک بازوی رباتیک خارجی برای این ایستگاه فراهم میکند. مأموریتهای پیشنهادی سطح ماه در برنامه آرتمیس شامل ساخت یک کمپ پایه در قطب جنوب ماه است، جایی که فضانوردان میتوانند یک یا دو ماه اقامت داشته باشند.
سایت علمی بیگ بنگ / منبع: britannica.com
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=109623
