آیا دنبالهدار اطلس یک کاوشگر بیگانه است؟ – سایت علمی بیگ بنگ
بیگ بنگ: یک فیزیکدان دانشگاه هاروارد ادعا کرده که تصاویر جدید از یک جسم میانستارهای ۳۱/ATLAS که با سرعت از درون منظومهٔ شمسی ما عبور میکند، فرضیهٔ او را تقویت میکند که این جسم یک دنبالهدار معمولی نیست، بلکه ممکن است یک کاوشگر بیگانه باشد.
به گزارش بیگ بنگ، بررسی نشان میدهد که 3I/ATLAS با سرعتی در حدود ۲۴۵ هزار کیلومتر بر ساعت حرکت میکند، سریعترین جسمی که تاکنون در منظومهٔ شمسی دیده شده است. همچنین این جرم بسیار بزرگ است. تخمینهای اولیه حاکی از آناند که اندازهٔ آن میتواند تا ۲۰ کیلومتر برسد. افزون بر این، دانشمندان معتقدند که ممکن است حتی از خورشید ما نیز قدیمیتر باشد و عمرش به ۷ میلیارد سال برسد.
دکتر اَوی لُوئب به نشانههایی عجیب در مورد ۳۱/ATLAS — جرمی که اوایل ژوئیه کشف شد و از کنار زمین عبور میکند، اشاره کرده است. ناسا این جسم را یک دنبالهدار غیرمعمول توصیف کرده، اما لوئب نظر دیگری دارد. او روز پنجشنبه به سیانان گفت: «معمولاً برای دنبالهدارها، دُمی در پشت جسم دیده میشود. اما در اینجا، درخشش در جلوی آن قرار دارد. ما هرگز چنین چیزی ندیدهایم. یک دنبالهدار از جلو نمیدرخشد.»
تصاویر جدید منتشر شده از سوی ناسا نشان میدهد که ۳۱/ATLAS نوری را از قسمت جلویی حرکتش ساطع میکند، برخلاف حرکت معمول دنبالهدارها. لوئب این درخشش را «معماگونه» توصیف کرده و در یک پست وبلاگی تلویحاً گفته که این جسم ممکن است تحت هدایت یک گونهٔ هوشمند باشد که چشم به سیارهٔ ما دوختهاند: «ممکن است آمده باشد که ما را نجات دهد یا نابود کند. باید برای هر دو احتمال آماده باشیم و بررسی کنیم که آیا همهٔ اجرام میانستارهای، سنگهای ساده هستند یا نه.»
او به دو تصویر جدید از تلسکوپ فضایی هابل استناد کرده که تمرکز نور را در جلوی این جرم نشان میدهد. این تصاویر که در ۲۱ ژوئیه گرفته شدهاند، جدیدترین دادههای عمومی موجود دربارهٔ ۳۱/ATLAS هستند. در پست وبلاگ خود روز چهارشنبه نوشت: «وجود یک درخشش در جلوی ۳۱/ATLAS بدون هیچ نشانهای از مولکولهای گاز، پدیدهای معماگونه است.» همچنین لوئب بر ادعای خود در مقالهٔ ماه گذشته تأکید کرد که مسیر حرکت این جرم درون منظومهٔ شمسی، بهطور مشکوکی دقیق است.
او به سیانان گفت: «مسیر آن در صفحهٔ مدار سیارات به دور خورشید قرار دارد، با اختلاف حداکثر پنج درجه. این جسم زمانی به نزدیکترین فاصلهاش از خورشید میرسد که زمین در سوی مقابل آن قرار دارد. ما قادر به مشاهدهٔ آن نخواهیم بود. اما این بهترین زمان برای انجام مانور است.»
به گفتهٔ او، این مسیر برای مشاهده و اندازهگیری حرکت اجرام منظومهٔ شمسی ایدهآل است. این جرم در روز هالووین به نزدیکترین فاصلهٔ خود از خورشید میرسد و مدتزمان باقیمانده، بهترین فرصت برای کسب اطلاعات از آن است. لوئب هفتهٔ گذشته نوشت: «ظرف یک یا دو ماه آینده، وقتی ۳۱/ATLAS روشنتر شود و مشاهدهٔ آن هنگام نزدیکشدن به خورشید آسانتر گردد، میتوانیم ارزیابی دقیقتری از احتمال این فرضیه داشته باشیم.»
در همین حال، “آنا پولینا لونا” نمایندهٔ جمهوریخواه فلوریدا، به درخواست لئب برای رصد گستردهتر ۳۱/ATLAS پاسخ داده است. او هفتهٔ گذشته در ایکس (توییتر سابق) نوشت: «من از ناسا میخواهم که مأموریت جونو را برای مطالعهٔ جرم میانستارهای ۳۱/ATLAS گسترش دهد. از اَوی لوئب برای تلاشهای مستمرش در کاوش جهان سپاسگزارم. ما باید این فرصت را برای کشف علمی بزرگ غنیمت بشماریم.»
راهنمای کشف کاوشگر بیگانه
گام اول در تشخیص این که چیزی طبیعی است یا ساختهٔ بیگانگان، همان دیدن و شناسایی آن است. بیشتر اجرامی که در منظومهٔ شمسی میبینیم نور خود را تولید نمیکنند؛ بلکه تنها نور خورشید را بازتاب میدهند. هرچه جسم بزرگتر باشد، نور بیشتری بازتاب میدهد و دیدنش آسانتر است. به همین دلیل معمولاً ما دنبالهدارها و سیارکهای بزرگ را میبینیم، بهویژه وقتی از زمین دورتر باشند.
شناسایی اجسام کوچکتر بسیار دشوارتر است. در حال حاضر میتوانیم اجرامی تا اندازهٔ ۱۰ یا ۲۰ متر را در فاصلهای تا مدار مشتری ردیابی کنیم. فضاپیمای ویجر ما حدود ۱۰ متر طول دارد (با احتساب آنتن رادیویی آن). بنابراین اگر یک کاوشگر بیگانه اندازهای مشابه داشت، احتمالاً تا زمانی که وارد کمربند سیارکی میان مریخ و مشتری نشود آن را نخواهیم دید.
اگر چیزی مشکوک پیدا کردیم، برای تشخیص این که آیا واقعاً یک کاوشگر است یا نه، باید به دنبال چند نشانه بگردیم. در ابتدا، چون منشأ طبیعی محتملتر است، باید دنبال شواهدی باشیم که نشان دهد پای بیگانگان در میان نیست. یکی از این نشانهها میتواند داشتن «دُمی» از گاز باشد، همانند آنچه در دنبالهدارها دیده میشود.
اما ممکن است بخواهیم به دنبال سرنخهایی از منشأ بیگانه هم بگردیم. یکی از قویترین شواهد میتواند وجود هر گونه امواج رادیویی باشد که از جسم به عنوان شکلی از ارتباط مخابره میشود — البته به شرطی که کاوشگر هنوز فعال باشد و کاملاً از کار نیفتاده باشد.
همچنین میتوان به دنبال نشانههایی از تخلیهٔ الکترواستاتیکی ناشی از تابش نور خورشید بر سطح کاوشگر گشت. یک نشانهٔ آشکار دیگر، مانور دادن یا استفاده از پیشران است. یک کاوشگر فعال ممکن است مسیرش را اصلاح کند یا آنتنهایش را برای ارسال و دریافت سیگنال از مبدأ خود تنظیم نماید.
و یک «مدرک قطعی» واقعی، قرار گرفتن در مداری پایدار به دور زمین خواهد بود. زیرا بدون اغراق، زمین جالبترین مکان در کل منظومهٔ شمسی است — ما آب، جَوی سالم، میدان مغناطیسی قوی و حیات داریم. هر کاوشگری که توان تصمیمگیری داشته باشد، احتمالاً میخواهد دادههایی دربارهٔ این سیارهٔ جذاب جمعآوری کند.
شاید هرگز ندانیم
با این حال، در نبود نشانههای روشن به هر سمت، ممکن است هرگز نتوانیم بفهمیم که برخی اجرام میانستارهای منشأیی طبیعی دارند یا ساختهٔ بیگانگاناند. اجرامی مانند 3I/ATLAS به ما یادآوری میکنند که فضا پهناور، شگفتانگیز و پر از غافلگیری است. بیشتر آنها توضیحاتی طبیعی دارند، اما عجیبترینشان ارزش نگاه دوباره را دارند.
فعلاً به نظر میرسد که 3I/ATLAS تنها یک مهمان غیرعادی، سریع، قدیمی و یخی از یک سامانهٔ ستارهای دوردست باشد. اما همچنین یک نمونهٔ آزمایشی است، فرصتی برای بهبود روشهای جستوجو، مشاهده و پرسیدن پرسشهایی دربارهٔ جهان.
سایت علمی بیگ بنگ / منابع: sciencealert.com , nypost.com
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=109148
