کریپتو و دیگر حیوانات ابرقهرمانی که دوست داریم در دنیای سینمایی دی‌سی ببینیم

آنا نوگیرا، نویسنده‌ی تازه‌ترین فیلم دنیای سینمایی دی‌سی، «سوپرگرل» (Supergirl)، اخیراً در مصاحبه‌ای گفت که کلید رمزگشایی فیلمنامه، در شخصیت کریپتو بوده است. به جز اینکه کریپتو او را یاد سگ خودش می‌اندازد، در پرده‌ی اول فیلم می‌بینیم که به کریپتو آسیب مهمی وارد می‌شود و این، بهانه‌ای به سوپرگرل می‌دهد تا در کنار روثی، پا به ماجراجویی بگذارد. به این ترتیب، «سوپرگرل» هم همان مسیری را می‌رود که فیلم «سوپرمن» جیمز گان و از کریپتو یک موجود دوست‌داشتنی می‌سازد که بینندگان عاشق شیرین‌کاری‌ها و شیطنت‌هایش می‌شوند. اما اگر یک‌خورده عقب‌تر برویم، می‌بینید که هر دو فیلم دارند درس‌هایی را که از کمیک‌های دی‌سی آموخته‌اند، پیاده می‌کنند. کمیک‌های دی‌سی از یک‌جایی شروع کرد به تمام قهرمانان اصلی‌اش دوستان حیوانی داد؛ حیوانات ابرقهرمانی که قدرت های باورنکردنی خودشان را دارند. با توجه به محبوبیت کریپتو و علاقه‌ی جیمز گان – رئیس حال حاضر دی‌سی در کنار پیتر سفران – به حیوانات و کاراکترهای عجیب و غریب‌تر کمیک‌ها، به نظر می‌رسد حالا زمان مناسبی برای آوردن حیوانات ابرقهرمانی به دنیای سینمایی دی‌سی است.

بهترین حیوانات ابرقهرمانی که می‌توانند به دنیای سینمایی دی‌سی پا بگذارند

کامتِ ابراسب (Comet the Super-Horse)

اول با دوست حیوانی سوپرگرل شروع می‌کنیم: کامت، اسب ابرقهرمانی که اولین بار سال ۱۹۶۲ میلادی در کمیک‌های شماره ۲۹۳ سروکله‌اش پیدا شد و بخشی جدایی‌ناپذیر از داستان سوپرگرل بود. او در کمیک «سوپرگرل: زن فردا» هم حضور دارد؛ مجموعه کمیکی که مهم‌ترین منبع الهام برای فیلم تازه‌ی «سوپرگرل» بوده است.

البته از کامت در فیلم تازه خبری نیست و می‌توانیم درک کنیم چرا تهیه‌کنندگان در گنجاندن او در فیلم تردید کرده‌اند. کامت در واقع اسب نیست؛ بلکه یک سانتور از یونان باستان است که عاشق جادوگر سیرسه می شود. به‌خاطر شیطنت‌های خدایان یونانی، بایرون به اسب تبدیل می‌شود و قدرت‌های فوق‌العاده به دست می‌آورد. او در قالب اسبی خود، قرن‌ها در کیهان اینجا و آنجا می‌رود تا اینکه سرانجام سوپرگرل را ملاقات می‌کند. سوپرگرل هم او را به عنوان کامت سوپرهورس می‌پذیرد. حتی بعد از اینکه کامت برای مدت کوتاهی به شکل انسانی در می‌آید و رابطه‌اش به سوپرگرل نزدیک‌تر می‌شود، باز همین نام روی او می‌ماند.

ایس، سگ خفاشی (Ace the Bat-Hound)

در سال ۱۹۴۰ میلادی، دی‌سی کامیکس با گنجاندن رابین هود در کمیک‌های خود و گذاشتن یک همراه نوجوان کنار بتمن که از روی قهرمان خنده‌دار ارول فلین الگوبرداری شده بود، به موفقیت بزرگی دست یافت. در سال ۱۹۵۵، بیل فینگر و شلدون مولداف دوباره تلاش کردند چنین کاراکتری را به کمیک بیاورند و این بار با الهام از رین تین تین (Rin Tin Tin) و ایس، سگ شگفت‌انگیز (Ace the Wonder Dog)، ستارگان سریال‌های ماجراجویی، کاراکتر تازه‌ی ایس معروف به سگ خفاشی را معرفی کردند.

اولین حضور ایس به کمیک بتمن شماره ۹۲ برمی‌گردد. در آنجا ایس به بتمن و رابین کمک می‌کند صاحبش را پیدا کنند. سپس او به سگ بروس وین تبدیل می‌شود و در نبرد علیه ابرشرورها به کمک این قهرمان می‌آید؛ آن هم با ماسک خفاشی مخصوص خودش. ایس هرگز به اندازه‌ی دهه‌ی اول حضورش در کمیک‌ها برجسته نبوده، اما به نظر می‌رسد حالا زمان خوبی برای آوردن او در کنار دیگر حیوانات ابرقهرمانی به دنیای سینمایی دی‌سی باشد.

بِپوی ابرمیمون (Beppo the Super-Monkey)

همانطور که در فیلم «سوپرمن» دیدیم، جور-الِ جدیدِ دنیای سینمایی دی‌سی، آن پدرِ خانواده و مرد خیرخواهی که اغلب دیده‌ایم، نیست. هرچند پذیرش این موضوع برای کال-ال کار دشواری بود، اما این می‌تواند راهی برای آوردن بپو به دنیای سینمایی دی‌سی باز کند.

اولین بار در شماره‌ی ۷۶ کمیک «سوپربوی» (سال ۱۹۵۹) از اوتو بیندر و جرج پاپ است که بپو را می‌بینیم. او شامپانزه‌ای است که جور-ال از او برای آزمایش‌های علمی استفاده می‌کرد. بپو در جریان نابودی کریپتون از قفسش فرار می‌کند و به درون موشکی که کال-ال را به زمین می‌برد، می‌خزد. سلول‌های بپو، مانند انسان‌های شبه‌انسانی کریپتون، به خورشید زرد زمین واکنش نشان دادند و تمام توانایی‌های تقویت‌شده‌ی کال-ال را به دست می‌آورند، بدون اینکه ذره‌ای از شیطنت میمونی او از دست برود.

فلکسی، پرنده‌ی پلاستیکی (Flexi the Plastic-Bird)

ابرحیوانات کمیک‌ها، با وجود محبوبیتشان در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، جزو اولین ابعادی بودند که با تاریک‌تر و خشن‌تر شدن عصر برنز کمیک‌ها، از بین رفتند. برخی از آن‌ها به عنوان حیوانات خانگی معمولی به کمیک‌ها بازگشتند و برخی دیگر از داستان‌های تخیلی سردرآوردند؛ اما اغلب با شرمساری و به‌عنوان یادگاری از یک دوره‌ی مسخره‌تر و کم‌اهمیت‌تر کمیک‌ها، با آن‌ها برخورد می‌شد.

با این حال، برخی نویسندگان مثل گرنت موریسون شروع به بازیابی برخی ویژگی‌های کمیک‌های عصر نقره‌ای کردند و آن‌ها را به دوران جدید برگردانند. همین موضوع، فضا را برای بازگرداندن حیوانات ابرقهرمانی به دنیای کمیک‌های دی‌سی باز کرد. بنابراین در شماره ۱ Super Sons Annual سال ۲۰۱۸، نوشته پیتر توماسی و پاول پلتیر، لژیون ابرحیوانات با یک حیوان کاملاً جدید به نام فلکسی، پرنده پلاستیکی، شکل گرفت. فلکسی مانند همتای انسانی خود، مرد پلاستیکی، می‌تواند به هر شکل و فرمی درآید. با این حال، تاکنون سه بار بیشتر هنرنمایی‌های او را در کمیک ندیده‌ایم.

ایتی (Itty)

دیگر وقتش شده برویم سراغ کاراکترهای عجیب و غریب‌تر. تا اینجا حیواناتی را برشمردیم که شبیه حیوانات زمین هستند، اما قدرت‌های فوق‌العاده دارند. این موضوع اما برای ایتی صدق نمی‌کند. ایتی، دوست کوچک هال جردن گرین لنترن، یک موجود فضایی شبیه به ستاره‌ی دریایی است که هال در یکی از ماجراجویی‌هایش با آن آشنا می‌شود. داستان او را اولین بار در شماره ۲۳۸ کمیک «فلش» (The Flash) در سال ۱۹۷۵ از دنیس اونیل و مایک گرل می‌بینیم. ایتی پس از کمک به هال برای رهایی از یک تله، به همراه همیشگی او تبدیل می‌شود و حتی بدون لباس مخصوص،‌ روی شانه‌هایش می‌نشیند.

ایتی زمانی که گرین لنترن در اواخر دهه‌ی ۷۰ برای دور دوم ماجراجویی‌های خشن‌تر و زمینی‌تر خود با الیور کوئین معروف به گرین ارو دوباره متحد شد، در کنار هال ماند. اما در نهایت تغییر شکل داد، ابتدا به یک چیز سفید عجیب با پیچک تبدیل شد و بعداً به یک موجود گازی. در این شکلِ آخر، ایتی به بزرگسالی رسیده بود و زمین را برای یافتن جفت ترک کرد، تصمیمی که هم هال و هم اولی کاملاً از آن حمایت کردند.

جامپا (Jumpa)

واندر وومن در میان ابرقهرمانان دی‌سی گاهی اوقات از بتمن و سوپرمن کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، اما وقتی صحبت از حیوانات ابرقهرمانی می‌شود، دایانا یک دهه از آن‌ها جلوتر است. در شماره‌ی ۶ کمیکSensation Comics سال ۱۹۴۲ از ویلیام مولتون مارستون و هری جی. پیتر، واندر وومن از جامپا، سواری می‌گیرد. جامپا یک کانگا است که در جزیره‌ی پارادایس زندگی می‌کند. کانگاها درواقع شبیه کانگورو هستند، اما نزدیکی آن‌ها به آمازونی‌ها، سایز آن‌ها را بزرگتر کرده و به آن‌ها توانایی‌های باورنکردنی در پرش می‌دهد؛ توانایی‌هایی که حسابی به درد زن شگفت‌انگیز می‌خورند.

متأسفانه، جامپا کمی از زمان خود جلوتر بود؛ برای همین،‌ تنها دفعات انگشت‌شماری از کمیک‌ها سردرآورد. آخری‌اش هم به داستانی در سال ۱۹۴۹ برمی‌گردد. از آن زمان، جامپا فقط در داستان‌هایی که در خط اصلی نمی‌گنجند و به ویژه اسپین‌آف‌های کودکانه سردرآورده است.

کوکو، میمون فضایی (Koko the Space-Monkey)

بیشتر حیواناتی که در این فهرست آورده‌ایم، به قهرمانان تعلق دارند. اما حتی آدم‌بدها گاهی به دوستان پشمالو نیاز پیدا می‌کنند. یکی از آن‌ها کوکو میمون فضایی است که دوست و همراه اصلی برینیاک بدجنس از کمیک‌های «مرد فردا» (Superman: The Man of Tomorrow) به حساب می‌آید. کوکو یک میمون سفید مو کوتاه است با دو شاخک که از سرش بیرون زده. او اولین حضورش را با برینیاک در شماره‌ی ۲۴۲ کمیک‌های اکشن سال ۱۹۵۸، نوشته‌ی بایندر و آل پلاستینو، تجربه کرد.

در اولین حضورهای کوکو، او نقش شخصیتی را داشت که برینیاک بتواند با او مونولوگ بگوید. به مرور، برینیاک به مسیر خود ادامه داد، اما کوکو به‌جز حضورهای کوتاه، کم و بیش از کمیک‌ها ناپدید شد (می‌توانید نگاهی بیندازید به میمون فضاییِ عضو لژیون ابرقهرمانان، برینیاک ۵). اما فیلم «مرد فردا» که جیمز گان دارد می‌سازد، می‌تواند زمان مناسبی برای بازگشت کوکو باشد. شاید حتی به عنوان یکی از آن میمون‌های اینترنتی که هنوز آزادانه به دنبال سوپرمن می‌دوند.

پروتی (Proty)

حالا که صحبت از لژیون ابرقهرمانان شد، با پروتی آشنا شوید. با توجه به اینکه داستان لژیون در قرن سی‌ام اتفاق می‌افتد، عجیب نیست که پروتی به نژادی بیگانه به نام پروتئان‌ها تعلق دارد؛ یک توده‌ی تغییر شکل‌دهنده از ماده‌ای لزج که می‌تواند با ارباب خود پیوندهای تله‌پاتی برقرار کند. پروتئان‌ها همچنین می‌توانند تغییر شکل دهند، که طبیعتاً پروتی را به دوست پسر آفتاب‌پرست تبدیل می‌کند؛ کسی که خودش تغییر شکل‌دهنده‌ی لژیون‌ها به حساب می‌آید.

پروتی در سال ۱۹۶۳ در شماره‌ی ۳۰۸ کمیک‌های ماجراجویی توسط ادموند همیلتون و جان فورت معرفی شد. این داستان به مرگ و رستاخیز ظاهری پسر رعد و برق، یکی از بنیانگذاران لژیون، می‌پرداخت. لحن علمی-تخیلی و احمقانه‌ی این داستان، زمینه را برای ماجراجویی‌های آینده‌ی پروتی فراهم کرد؛ ماجراجویی‌های که در آن این توده‌ی کوچک به شکل پسر رعد و برق در می‌آید، ابتدا برای جلوگیری از مرگ قهرمان و بعداً برای جایگزینی کامل او.

استریکی ابرگربه (Streaky the Super-Cat)

همانطور که هر کس گربه دارد می‌تواند گواهی دهد، گربه‌ها کار خودشان را می‌کنند و به هیچ کس دیگری، چه انسان و چه غیر آن، اهمیت نمی‌دهند. بنابراین منطقی است که گربه‌ی سوپرگرل، استریکی، که توسط جری سیگل و جیم مونی برای کمیک اکشن شماره‌ی ۲۶۱ دهه ۱۹۶۰ خلق شد، از الگوی سایر حیوانات ابرقهرمانی کمیک‌های دی‌سی پیروی نمی‌کند. استریکی گربه‌ای از کریپتون نیست. بلکه او اهل زمین است و تنها پس از قرار گرفتن در معرض نوعی کریپتونایت آزمایشی قدرت‌هایی به دست آورد.

استریکی در کنار پروتی و کریپتو در لژیون ابرحیوانات خانگی چند ماجراجویی داشت. اما وقتی حیوانات در کمیک‌های دی‌سی از مد افتادند، او هم همراه دیگر حیوانات فوق‌العاده، برای مدتی از نظر ناپدید شد. با این حال، یک بار دیگر، استریکی مجبور شد کارها را به روش خودش انجام دهد. این بار او دوباره در قالب یک گربه‌ی معمولی (اگرچه با ظاهری نحیف) ظاهر شد که توسط پاور گرل (که او هم سوپرگرل است، اما چرایی و چگونگی آن در این مقال نمی‌گنجد) به فرزندی پذیرفته می‌شود.

توپو (Topo)

می‌دانیم که با آوردن توپو در این فهرست داریم کمی تقلب می‌کنیم. او در واقع در دنیای سینمایی دی‌سی ظاهر شده است… البته تقریبا. پس از یک حضور افتخاری در فیلم «آکوامن» (Aquaman)، توپو نقش بزرگتری در فیلم «آکوامن و پادشاهی گمشده» (Aquaman and the Lost Kingdom) ایفا و به آرتور و اورم در تکمیل مأموریتشان کمک می‌کند. اما همانطور که جیسون موموآ حالا لوبو است و نه آکوامن، شاید فرصتی دوباره ایجاد شود تا توپو به‌عنوان یکی از حیوانات ابرقهرمانی از کمیک‌ها به دنیای سینمایی تازه‌ی دی‌سی بازگردد.

امیدواریم که دی‌سی جدید، راه فیلم‌های قبلی آکوامن را دنبال کند. از زمان اولین حضور او در کمیک‌های ماجراجویی شماره ۲۲۹ (۱۹۵۶) نوشته‌ی رامونا فرادون، توپو بیشتر یک همراه بوده تا یک حیوان خانگی. او به آرتور در حل معماهای دشوار کمک کرده و حتی وارد مبارزه شده است. نسخه‌های بعدی این کاراکتر، توپو را به عنوان یک هیولای دریایی بازآفرینی کردند، اما بهترین توپو، همان توپوی اختاپوس مهربان است. شاید توپو بتواند با یکی از دلفین‌های فضایی لوبو وقت بگذراند و از این طریق، داستان او به لوبو هم ربط پیدا کند.

منبع: Den of Geek