داستان تمام شدهی «تد لاسو» چطور برای فصل چهارم ادامه پیدا کرد؟ • پامپا
«تد لاسو» (Ted Lasso) با پایانی خوب و جمعوجور به کار خود پایان داده بود؛ همه خطهای داستانی سریال به سرانجام رسیده بودند و تد را هم دیدیم که به آمریکا برگشت. با این حال، حالا این سریال دوباره برگشته است تا داستانی تازه را روایت کند و بار دیگر احساسات مخاطبانش را درگیر کند.
وقتی صحبت از سریالی به محبوبیت تد لاسو باشد، ماجرا کمی متفاوت است. طرفداران چیزی را میخواهند و شبکه هم حاضر است برای بازگشت آن پول خرج کند، پس بعید است سریال برای مدت زیادی از صفحه نمایش دور بماند.
با این حال، بازگرداندن یک سریال در قالب نوعی بازگشت با مسیری تازه (Soft Reboot) در فصل چهارم کار سادهای نیست. نویسندهها باید دوباره سراغ زخمهای قدیمی بروند، هدفهای تازهای برای شخصیتها پیدا کنند و در عین حال مراقب باشند چیزی را که در فصلهای قبلی ساخته شده از بین نبرند.
چه در حال نوشتن قسمت آزمایشی یک سریال باشید، چه روی احیای یک مجموعه قدیمی کار کنید یا بخواهید به یک داستان ادامهدار انرژی تازهای بدهید، بازگشت تد لاسو چند نکته مهم درباره داستانگویی دارد که میتواند مسیر درستی پیش روی شما بگذارد.
۱. بازگشت را با تغییر جغرافیای داستان توجیه کنید
تد لاسو نمیتوانست دقیقا به همان داستان قبلی برگردد. آن داستان تمام شده بود. اما از طرف دیگر، نمیتوانست کاملا به یک سریال متفاوت تبدیل شود؛ چون مخاطبان برای همان چیزی برگشتهاند که زمانی عاشقش شده بودند. پس چطور میتوان میان این دو خواسته تعادل ایجاد کرد؟
فصل چهارم برای دور ماندن از این دو دام، با یک پیشدرآمد نسبتا طولانی آغاز میشود که تمام آن در کانزاسسیتی میگذرد. در این بخش، هم با پیامدهای اتفاقات سه فصل نخست روبهرو میشویم و هم فرصت پیدا میکنیم بفهمیم چرا تد هنوز به این داستان نیاز دارد. در واقع، مسیر شخصیتی تد هنوز کامل نشده و همچنان چیزهایی وجود دارد که او باید به آنها برسد.
شخصیت اصلی یعنی تد یک هدف تازه دارد؛ هدفی که نه دستاوردهای قبلی او را از بین میبرد و نه باعث شود همه چیز از صفر شروع شود. در این حالت، هم دلیل تازهای برای ادامه داستان خواهید داشت و هم مخاطب واقعا دوست دارد رسیدن شخصیت به این هدف را ببیند.
از طرف دیگر، بازگشت سریال با یک تغییر مهم همراه شده است: این بار تد قرار نیست به تیم مردان کمک کند، بلکه یک تیم فوتبال زنان به کمک او نیاز دارد. در نتیجه، محیطی آشنا داریم، اما شرایط کاملا تازه است.
حتی در تریلر سریال هم نسخه زنانه بعضی از شخصیتهای قدیمی را میبینیم؛ شخصیتهایی که هویت و ویژگیهای خاص خودشان را دارند، اما در عین حال به کلیشهها و الگوهایی که در فصلهای قبلی دیدهایم شباهت دارند.
نشانههای تصویری هم به ما یادآوری میکنند که هنوز در همان دنیای تد لاسو هستیم؛ از پوستر معروف باور کن گرفته تا دفترها، زمین فوتبال و دیگر جزئیاتی که به مخاطب میگویند به خانه برگشتهایم.
۲. پایه داستان را تغییر دهید، اما مسیر شخصیتها را حفظ کنید
بازگرداندن یک سریال همیشه این خطر را دارد که رشد شخصیتها در فصلهای قبلی نادیده گرفته شود و انگار همه چیز را از نو یاد بگیرند. در سریالی مثل تد لاسو که ساختار آن تا حد زیادی شبیه یک جلسه درمانی برای شخصیتهاست، چنین اتفاقی میتواند ضربه بزرگی به داستان بزند.
بهتر است فصل چهارم را مثل یک جلسه درمانی تازه ببینیم؛ جایی که شخصیتها با مشکلات و پرسشهای جدیدی روبهرو میشوند و قرار است چیزهای تازهای درباره خودشان کشف کنند.
اگر تد صرفا برای مربیگری همان تیم مردان برمیگشت، این تصمیم با پایان طبیعی فصل سوم در تضاد بود؛ جایی که روی کنت قدم جلو گذاشت و هدایت تیم را بر عهده گرفت.
برای حل این مشکل، فصل چهارم نشان میدهد که تد دلتنگ مربیگری شده و این کار همچنان بخش مهمی از هویت اوست. به همین دلیل، او برمیگردد تا تیم تازهتاسیس لیدی گریهاوندز را شکل دهد؛ تیمی با بازیکنان کاملا جدید و یک مربی دستیار تحلیلگر به نام آلیس چیلن، با بازی تانیا رینولدز.
در اینجا همه چیز هم آشناست و هم تازه. تد باید اعتماد گروهی کاملا جدید را به دست بیاورد و احتمالا در مسیر خود با مجموعه تازهای از مشکلات روبهرو خواهد شد. از طرف دیگر، تغییر تمرکز سریال به فوتبال زنان، فضای تازهای برای داستانگویی ایجاد میکند.
این تغییر به نویسندهها اجازه میدهد شخصیتهای قدیمی را همچنان در جایگاه منطقی خود نگه دارند؛ روی کنت هدایت تیم مردان را بر عهده دارد و ربکا به عنوان مالک باشگاه به فکر گسترش آن است. در عین حال، سریال میتواند وارد موضوعات تازهای شود و مسیر جدید تد و شخصیتهایی را که اطراف او قرار گرفتهاند شکل دهد.
۳. به ساختار سادهتر اعتماد کنید؛ گاهی کمتر، بیشتر است
فصلهای پایانی سریالهای کمدی گروهی معمولا با یک مشکل جدی روبهرو میشوند: داستان بیش از حد شلوغ میشود. خطهای داستانی زیادی همزمان پیش میروند، تعداد شخصیتها بالا میرود و در نهایت همه چیز از تعادل خارج میشود.
بازگشت تد لاسو بسیاری از این مشکلات را کنار میگذارد و اجازه میدهد فصل چهارم از زاویهای تازه شروع شود. سریال میتواند مثل یک مجموعه جدید آرامآرام خودش را بسازد، در حالی که همان ویژگیهایی را حفظ میکند که مخاطبان از تد لاسو دوست دارند.
قسمت آغازین فصل جدید عمدا تمرکز داستان را روی تنها چهار شخصیت اصلی و قدیمی نگه میدارد: تد، ربهکا، کیلی و هیگینز. این تصمیم باعث میشود مخاطب با حجم زیادی از اطلاعات و شخصیتهای تازه یکباره روبهرو نشود. از طرف دیگر، داستان در کانزاسسیتی اتفاق میافتد؛ مکانی تازه که کمک میکند جنبه متفاوتی از تد را ببینیم.
همین موضوع میتواند موتور اصلی فصل جدید باشد. سریال میتواند بهآرامی پیش برود و اجازه دهد ما هم همراه با آن تغییر کنیم؛ درست مثل فصل اول که تد برای نخستین بار وارد انگلستان شد و سریال قدمبهقدم شخصیتها، روابط و چالشهای او را به مخاطب معرفی کرد.
در فصل چهارم هم قرار نیست همه چیز با عجله پیش برود. شخصیتها و چالشهای تازه به مرور معرفی میشوند و داستان فرصت دارد آرامآرام خودش را گسترش دهد. این ساختار همچنین ظرفیت ادامه پیدا کردن در چند فصل دیگر را دارد، بدون اینکه سریال مجبور شود تمام اتفاقات را از همان ابتدا روی سر مخاطب بریزد.
جمعبندی
تد لاسو پایان خوبی داشت، اما داشتن یک پایان خوب به این معنا نیست که سریال نمیتواند شروع تازه و موفقی هم داشته باشد. فصل چهارم تلاش میکند چیزهای آشنا را دوباره تازه و جذاب کند؛ بدون اینکه دستاوردهای سه فصل قبلی را نادیده بگیرد. همین رویکرد میتواند نمونه خوبی برای سریالهایی باشد که پس از یک پایان کامل، تصمیم میگیرند دوباره به دنیای خود برگردند.
حالا باید دید این بازگشت با مسیری تازه تا چه اندازه موفق خواهد بود و آیا بازگشت تد لاسو میتواند الهامبخش سریالهای قدیمی دیگری شود که پس از پایان، دوباره شانس خود را روی صفحه نمایش امتحان کنند.
منبع: No Film School
