۶ کمدی رمانتیک جذاب که از آثار شکسپیر الهام گرفته‌اند • پامپا

اگر قرار باشد مجموعه‌ای از چند کلمه وجود داشته باشد که بتواند نسل هزاره را یک‌باره هیجان‌زده کند، احتمالا نام‌هایی مثل لینا دانم، کارلی ری جپسن و «۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم» (10 Things I Hate About You) در آن جای می‌گیرند. به همین دلیل، وقتی نخستین بار خبر رسید خالق سریال «دختران» (Girls) قرار است همراه با یکی از ستاره‌های پاپ دهه ۲۰۱۰، نسخه‌ای صحنه‌ای از کمدی رمانتیک محبوب ۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم محصول ۱۹۹۹ بسازد، نسل هزاره قدیمی‌تر از شوق دم تکان می‌دادند؛ درست مثل یک گلدن رتریور خوشحال.

این فیلم که جولیا استایلز و هیث لجر در آن بازی می‌کردند، حالا قرار است به یک موزیکال تبدیل شود و اجرای آن از اوت سال آینده آغاز خواهد شد. لینا دانم فیلم‌نامه این اقتباس را همراه با جسیکا هوانگ می‌نویسد و کارلی ری جپسن نیز موسیقی و ترانه‌ها را با همکاری ایتن گروسکا خلق خواهد کرد.

۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم در ۲۷ سالی که از اکرانش می‌گذرد، به جایگاهی تقریبا مقدس در میان دوستداران کمدی‌های رمانتیک رسیده است. استفاده خلاقانه فیلم از نمایشنامه «رام کردن زن سرکش» (The Taming of the Shrew) شکسپیر نیز بدون تردید یکی از مهم‌ترین نمونه‌هایی بود که مسیر اقتباس از آثار شکسپیر در قالب کمدی رمانتیک مدرن را هموار کرد. این مسیر در سال‌های بعد بارها ادامه پیدا کرد و تا موفقیت غافلگیرکننده «هر کسی جز تو» (Anyone but You) در گیشه سال ۲۰۲۳ نیز پیش رفت؛ فیلمی که اقتباسی آزاد و امروزی از «هیاهوی بسیار برای هیچ» ​​(Much Ado About Nothing) بود.

جای تعجب هم ندارد. شکسپیر علاقه زیادی به هویت‌های اشتباه، سوءتفاهم‌هایی که همه چیز در آن‌ها به زمان و مکان نامناسب گره می‌خورد و اعتراف‌های عاشقانه در برابر دیگران داشت؛ عناصری که به‌خوبی با زبان سینما و به‌ویژه کمدی رمانتیک هماهنگ می‌شوند. ایلانا ولپرت، یکی از نویسندگان هر کسی جز تو، پیش‌تر در گفت‌وگو با انترتینمنت ویکلی گفته بود: «این‌ها داستان‌هایی کلاسیک با پیرنگ‌هایی اصیل هستند. بسیار ساده‌اند و جواب می‌دهند.»

با این حساب، این هم تعدادی از بهترین کمدی‌های رمانتیکی که از نمایشنامه‌های شکسپیر الهام گرفته‌اند و هنوز هم ارزش تماشا یا تماشای دوباره دارند.

۱.  ۱۰ چیز درباره تو که ازشان متنفرم (10 Things I Hate About You)

• سال ساخت: ۱۹۹۹
• بر اساس: «رام کردن زن سرکش» (The Taming of the Shrew)

کت با بازی جولیا استایلز، دانش‌آموزی فمینیست، صریح و بی‌پروا است که از شخصیت کاترینا مینولا در نمایشنامه شکسپیر الهام گرفته شده است. جذاب نبودن او برای پسرهای دبیرستان پادوا هم با علاقه‌اش به کتاب، خط چشم مشکی و شلوارهای نظامی کاملا مشخص می‌شود؛ چیزهایی که ظاهرا برای نوجوانان آن مدرسه چندان جذاب نیستند!

در مقابل، خواهرش بیانکا با بازی لاریسا اولینیک، محبوب‌ترین دختر مدرسه و جذاب‌ترین گزینه برای پسرهای دبیرستان است. اما پدر سخت‌گیر آن‌ها قانونی گذاشته: بیانکا تنها زمانی اجازه دارد با کسی قرار بگذارد که کت هم وارد یک رابطه شود.

همین قانون باعث می‌شود کامرون، با بازی جوزف گوردون لویت، که به بیانکا علاقه دارد، از پاتریک ورونا با بازی هیث لجر کمک بگیرد تا کت را عاشق خود کند و او بتواند بیانکا را به یک مهمانی ببرد.

این فیلم لحظه‌های فراموش‌نشدنی زیادی به ما هدیه داد؛ از اجرای «نمی‌توانم نگاهم را از تو بردارم» «Can’t Take My Eyes Off You» توسط هیث لجر روی سکوهای ورزشگاه گرفته تا خانم پرکی با بازی الیسون جنی که مخفیانه مشغول نوشتن یک رمان اروتیک است. و البته نمی‌توان از شعر معروف کت گذشت؛ شعری که به لحظه‌ای عاطفی و ماندگار در تاریخ کمدی‌های رمانتیک نوجوانانه تبدیل شد.

۲. این دختر همان مرد است (She’s the Man)

• سال ساخت: ۲۰۰۶
• بر اساس: «شب دوازدهم» (Twelfth Night)

بیایید صادق باشیم؛ روی کاغذ، این فیلم محصول ۲۰۰۶ چندان امیدوارکننده به نظر نمی‌رسد. اما در سال‌های بعد، بی‌دلیل نبود که به اثری محبوب با جایگاهی ویژه میان طرفداران تبدیل شد.

فیلم از یکی از ایده‌های اصلی «شب دوازدهم» (Twelfth Night) استفاده می‌کند: دختری که خود را به جای برادر دوقلویش جا می‌زند. آماندا باینس نقش وایولا هستینگز، یک فوتبالیست نوجوان را بازی می‌کند که پس از حذف تیم فوتبال دختران، ناچار می‌شود خود را شبیه برادرش سباستین کند و به مدرسه شبانه‌روزی او برود.

نام مدرسه، ایلیریا پرپ، هم اشاره‌ای مستقیم به سرزمین ایلیریا در نمایشنامه شب دوازدهم دارد. ویولا می‌خواهد در تیم فوتبال پسران بازی کند، اما اوضاع طبق انتظار پیش نمی‌رود. او به هم‌اتاقی‌اش، دوک اورسینو با بازی چنینگ تیتوم که یکی از نخستین نقش‌های مهم سینمایی او بود، علاقه‌مند می‌شود. از سوی دیگر، اولیویا با بازی لورا رمزی، دل‌باخته سباستین می‌شود؛ بی‌آن‌که بداند سباستین واقعی نیست.

برای تماشای بازی کمیک دقیق و بی‌نقص آماندا باینس سراغ فیلم بروید، اما حضور وینی جونز در نقش مربی دینکلیج و البته چنینگ تیتوم با جلیقه را هم از دست ندهید.

۳. جان تاکر باید بمیرد (John Tucker Must Die)

• سال ساخت: ۲۰۰۶
• بر اساس: «همسران خوش ویندزور» (The Merry Wives of Windsor)

یادتان هست زمانی جسی متکالف چقدر محبوب بود؟ پس از حضورش در نقش باغبان جذاب و همیشه نیمه‌برهنه سریال «کدبانوهای وامانده» (Desperate Housewives)، او به یکی از چهره‌هایی تبدیل شد که نسل کاملی را شیفته خود کرد. «جان تاکر باید بمیرد» (John Tucker Must Die) محصول ۲۰۰۶ هم قرار بود نقطه ورود بزرگ او به دنیای کمدی‌های رمانتیک باشد.

فیلم به‌صورت آزاد از «همسران خوش ویندزور» (The Merry Wives of Windsor) الهام گرفته است؛ نمایشنامه‌ای که خود جشن هوش و زیرکی زنان به شمار می‌رود. داستان درباره سه دختر محبوب دبیرستان است که متوجه می‌شوند همگی با جان تاکر، ستاره تیم بسکتبال و یک خیانت‌کار حرفه‌ای با بازی متکالف، رابطه دارند. آن‌ها برای انتقام گرفتن با یکدیگر متحد می‌شوند و دختر تازه‌واردی به نام کیت را هم وارد نقشه خود می‌کنند تا دل جان تاکر را بشکند.

اگر به دنبال تصویری فشرده از حال‌وهوای دهه ۲۰۰۰ هستید، این فیلم همه چیز دارد: تشویق‌کننده‌ها، اشانتی، پن بدگلی و بریتنی اسنو، به‌علاوه موسیقی‌هایی از آل امریکن ریجکتس و اوکی گو.

۴. تمومش کن (Get Over It)

• سال ساخت: ۲۰۰۱
• بر اساس: «رویای شب نیمه تابستان» (A Midsummer Night’s Dream)

کیرستن دانست و میلا کونیس در این برداشت بسیار آزاد از مشهورترین کمدی عاشقانه شکسپیر با یکدیگر هم‌بازی شدند. داستان از این قرار است که گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی مشغول آماده‌سازی نسخه‌ای مدرن از نمایشنامه «رویای شب نیمه تابستان» (A Midsummer Night’s Dream) هستند. هدایت آن‌ها را معلم تئاتری عجیب و غریب به نام دکتر دزموند فارست اوتس با بازی مارتین شورت بر عهده دارد؛ مردی که جملاتی مانند این می‌گوید: «بیل شکسپیر شاعر فوق‌العاده‌ای بود، اما برت بکراک که نبود!»

برک لندرز، ستاره تیم بسکتبال مدرسه با بازی بن فاستر، به‌تازگی دوست‌دخترش الیسون دل او را شکسته و از او جدا شده است. او با کمک کلی، خواهر بهترین دوستش فلیکس با بازی کیرستن دانست، به گروه تئاتر مدرسه می‌پیوندد تا شاید بتواند عشق سابقش را دوباره به دست آورد.

اما همه چیز به این سادگی نیست و خیلی زود یک مثلث عاشقانه شکل می‌گیرد. بازیگرانی مانند سیسکو، کارمن الکترا، زویی سالدانا و کولیو هم در فیلم حضور دارند.

۵. هر کسی جز تو (Anyone But You)

• سال ساخت: ۲۰۲۳
• بر اساس: «هیاهوی بسیار برای هیچ» (Much Ado About Nothing)

پس از دوره‌ای نسبتا آرام برای کمدی‌های رمانتیک الهام‌گرفته از شکسپیر، این ژانر در سال ۲۰۲۳ با «هر کسی جز تو» (Anyone But You) دوباره با قدرت بازگشت.

این فیلم با بازی سیدنی سوئینی، داستانی از دشمنی تا عشق را روایت می‌کند و پس از جلب توجه گسترده در شبکه‌های اجتماعی، به یکی از موفقیت‌های غافلگیرکننده گیشه تبدیل شد. بخشی از این توجه هم به شایعات مربوط به رابطه احتمالی سوئینی و هم‌بازی‌اش، گلن پاول، بازمی‌گشت؛ همان پرسش همیشگی که آیا آن‌ها واقعا با هم هستند یا نه؟

فیلم‌نامه از «هیاهوی بسیار برای هیچ» (Much Ado About Nothing) الهام گرفته و حتی نام شخصیت‌های اصلی، بی و بن، از بئاتریس و بندیک در نمایشنامه شکسپیر گرفته شده است؛ دو شخصیتی که پیش از عاشق شدن، در یک جنگ شیرین و مداوم کلامی با یکدیگر قرار دارند.

در هر کسی جز تو، بی و بن ادامه‌دهنده سنت طولانی کمدی‌های رمانتیکی هستند که در آن دو شخصیت وانمود می‌کنند با یکدیگر رابطه دارند. آن‌ها برای عبور از یک مراسم عروسی خانوادگی، تظاهر می‌کنند زوج هستند و طبیعتا این بازی کم‌کم به چیزی واقعی‌تر تبدیل می‌شود.

فیلم نه‌تنها به‌تنهایی ثابت کرد کمدی‌های رمانتیک هنوز هم می‌توانند در گیشه موفق باشند، بلکه ترانه «نا‌نوشته» (Unwritten) از ناتاشا بیدینگ فیلد را هم دوباره به مرکز توجه فرهنگ عامه بازگرداند؛ جایی که واقعا به آن تعلق دارد.

۶. دام والدین (The Parent Trap)

• سال ساخت: ۱۹۹۸
• بر اساس: «کمدی اشتباهات» (The Comedy of Errors)

هیچ چیز مثل جهان‌سازی در کمدی‌های رمانتیک نانسی مایرز نیست؛ از آشپزخانه‌هایی که واقعا حس زندگی کردن دارند تا شخصیت‌هایی که با وجود آشفتگی‌های دوست‌داشتنی‌شان، درگیر روابط و ماجراهای عاشقانه می‌شوند.

البته «دام والدین» (The Parent Trap) محصول ۱۹۹۸ بر ایده‌ای تکیه دارد که اگر کمی دقیق‌تر به آن فکر کنیم، واقعا وحشتناک است: دو خواهر دوقلو در کودکی، پس از طلاق پدر و مادرشان، از یکدیگر جدا می‌شوند و هر کدام در گوشه‌ای از دنیا بزرگ می‌شوند.

اما همه چیز زمانی تغییر می‌کند که آن‌ها در یک اردوگاه تابستانی با هم آشنا می‌شوند. دو دختر تصمیم می‌گیرند جای خود را با یکدیگر عوض کنند تا پدر و مادرشان را دوباره به هم برسانند و خانواده را از نو کنار هم جمع کنند.

نمایشنامه اصلی شکسپیر داستان دو جفت دوقلو را روایت می‌کند که هنگام تولد از یکدیگر جدا شده‌اند، اما دام والدین تنها یک جفت دوقلو دارد: هالی و انی که هر دو را لیندزی لوهان بازی می‌کند.

بازی او در دو نقش، یکی از اجراهای درخشان آغاز کارش بود و لیندزی لوهان را به یکی از نمادهای واقعی سینمای آغاز قرن بیست‌ویکم تبدیل کرد.

منبع: Vogue